Sylvia Gobbel & Francois Sagat — Hadès songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hadès" van Sylvia Gobbel & Francois Sagat.
Songteksten
Dans notre ville des Lumières
Où les jaloux me désespèrent
Il suffirait d'un peu d'Ether
Pour qu'au Père Lachaise l'on m'enterre
Des nécrophiles coule la haine
Et comme une chienne bannie des villes
Cerbère et féroce je deviendrai
Plongeant dans la Seine volubile
Du fond des eaux, ressens mes os,
Tes larmes diluées me sont si chaudes
Reprends les armes et surnageons,
Prête je suis au fil de l'ode.
Par la surface de ce noir fleuve,
Je renaîtrai nymphe du passé
Rien ne s'efface. Ô fais m'en grâce
Même si dans le Styx je trépasse
Death... Hadès... Hadès... Hadès...
Tu es mon crâne au tatouage,
Ma vanité au lourd présage
Toi l'Autrichienne, mon Âme est tienne,
De mon enfance, tu es l'essence
Par ton jeune âge, souffle ces noirs
Nuages qui aujourd'hui me font ombrage
Les peupliers au vent s'épanchent
Et sous tes hanches je n'ai plus d'âge.
Les catacombes ne m'incombent
Qu'auprès de l'ombre où tu succombes
Tu n'as pas tort, car de mon sort
Naîtra en toi la petite Mort
Par l'envergure de ma pointure,
Se figent cambrure et blessures.
Au pied d'Achille s'enfonce l'aiguille,
Je ne suis au fond qu'une petite fille.
Aux portes d'Hadès, et sans liesse
Tu seras ma pécheresse
Mais sans Agnus Dei pourrais
Je abolir notre Prophétie ?
Partir d'ici à la dérive,
Te chérir d'un amour sans faille,
Timidement de par ma salive
Régénérer tes entrailles...
Songtekstvertaling
In onze stad van het Licht, waar de jaloerse wanhoop mij zou het genoeg zijn van een beetje Ether voor Vader Lachaise begraven mij necrophils stroomt haat en als een teef, verbannen uit de steden Cerberus en hevig ik zal kelderen in de wispelturige Seine van de bodem van de wateren, voelt mijn botten, uw verwaterde tranen zijn zo heet me de wapens en supernageons, ik klaar ben in de loop van de ode.
Aan het oppervlak van deze zwarte rivier, zal ik herboren worden nimf van het verleden niets vervaagt. Doe me een plezier, zelfs als in de Styx trepass dood... Hades... Hades... Hades...
Jij bent mijn schedeltatoeage, mijn ijdelheid tot het zware voorteken jij Oostenrijker, mijn ziel is van jou, vanaf mijn kindertijd, jij bent de essentie op jouw jonge leeftijd, blaas deze zwarte wolken die me vandaag de dag poplars in de wind doen uitstromen en onder je heupen ben ik niet meer oud.
De catacomben zijn niet van mij, behalve in de schaduw waar je bezwijkt je bent niet verkeerd, want van mijn lot zal in jou geboren worden kleine dood door de grootte van mijn grootte, boog en wonden bevriezen.
Aan de voet van Achilles de naald gaat neer, ik ben aan de onderkant slechts een klein meisje.
Aan de poorten van Hades, en zonder vreugde zult u mijn zondaar zijn, maar zonder Agnus Dei zou ik onze profetie kunnen afschaffen ?
Vanaf hier, stuurloos, koester je met een liefde zonder falen, timide door mijn speeksel regenereer je darmen...