Syd Barrett — It Is Obvious songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "It Is Obvious" van Syd Barrett.
Songteksten
It is obvious
may I say, oh baby, that it is found on another plane?
Yes I can creep into cupboards, sleep in the hall
your stars — my stars, a simple cock bar
only an impulse — pie in the sky
mumble listen dolly
drift over your mind — holly
creep into bed when your head’s on the ground
she held the torch on the porch,
she winked an eye
Reason it is written on the brambles
stranded on the spikes — my blood red, oh listen:
remember those times I could call
through the clear day
time — be there…
braver and braver, a handkercheif waver
the louder you lips to a loud hailer
growing together, they ('re) growing each either
no wondering, stumbling, fumbling
rumbling minds shot togther,
our minds shot together…
So equally over a valley, a hill
wood on quarry stood, each of us crying
a velvet curtain of grey
mark the blanket where the sparrows play
and the trees by the waving corn stranded
my legs move the last empty inches to you
the softness, the warmth from the weather in suspense
mote to a grog — the star a white chalk
minds shot together, our minds shot together…
Songtekstvertaling
Het is duidelijk
mag ik zeggen, Oh baby, dat het in een ander vliegtuig gevonden wordt?
Ja, ik kan in kasten kruipen, in de hal slapen.
jouw sterren - Mijn sterren, een simpele lullen bar
alleen een impulstaart in de lucht
Mumble luister dolly
drift over je geest-holly
kruip in bed als je hoofd op de grond ligt.
ze hield de fakkel op de veranda.,
ze knipoogde een oog.
Reden waarom het op de brambles geschreven is
gestrand op de spikes - mijn bloedrood, Oh luister:
Weet je nog die keren dat ik je kon bellen?
door de heldere dag
tijd-wees er…
moediger en moediger, een zakdoek waver
hoe luider je lippen naar een luide oproeper
ze groeien samen, ze groeien elk of
geen vragen, struikelen, rommelen
gerommelde geesten samen geschoten,
onze geest schoot samen…
Dus even over een vallei, een heuvel
hout op steengroeve stond, ieder van ons huilde
een fluwelen gordijn van grijs
markeer de deken waar de mussen spelen
en bij de bomen die zich voortplanten.
mijn benen bewegen de laatste lege centimeters naar jou
de zachtheid, de warmte van het weer in spanning
mote to a grog-the star a white chalk
onze geest schoot samen, onze geest schoot samen.…