Sybreed — Isolate songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Isolate" van Sybreed.
Songteksten
So many wrong ways, so many scars
So many empty days into this world of grey
I clench my hands, standing on edge, now isolated
With no redemption to be found
I’ve wasted so many words
I’ve grown into the realm of lies
I have no purpose or glorious goals
To lead my soul
God, tell me why I have to face
This state of slow disintegration
So many gestures, so many nights
Trying to fight my fears, to delay misery
A very last time before I die
I let it go away and I just give up once again
All my expectations,
All the lives I could have dreamt of All of this will turn to dust,
Scattered in a wind of misery
A random shift in suffering scales,
A vanishing grain of sand
Into the sea of nothingness
I’ve lost all hope or faith
And I’ll fall deep into oblivion, a wish to not share the pain
I’m far beyond all denial and vain negation
I desecrate the foundations of my own existence
I’m lost into the purest darkness
I suffocate under the weight of grief and deception
Tell me why we all remain
Engulfed into sheer emptiness
I cannot see the light beyond
Songtekstvertaling
Zoveel verkeerde manieren, zoveel littekens.
Zoveel lege dagen in deze grijze wereld
Ik klem mijn handen vast, sta op de rand, nu geïsoleerd
Zonder verlossing te vinden
Ik heb zoveel woorden verspild.
Ik ben uitgegroeid tot het rijk van leugens.
Ik heb geen doel of glorieuze doelen.
Om mijn ziel te leiden
God, vertel me waarom ik onder ogen moet komen.
Deze toestand van langzame desintegratie
Zoveel gebaren, zoveel nachten
Proberen mijn angsten te bestrijden, om ellende te vertragen
Een laatste keer voor ik sterf.
Ik heb het laten verdwijnen en ik geef het weer op.
Al mijn verwachtingen,
Alle levens waarvan ik had kunnen dromen, zullen in stof veranderen.,
Verspreid in een wind van ellende
Een willekeurige verschuiving in de lijdensschalen,
Een verdwijnende zandkorrel
In de zee van het niets
Ik heb alle hoop en geloof verloren.
En Ik zal diep in de vergetelheid vallen, een wens om de pijn niet te delen
Ik ben ver voorbij alle ontkenning en ijdele ontkenning
Ik ontheilig de fundamenten van mijn eigen bestaan.
Ik ben verloren in de zuiverste duisternis
Ik stik Onder het gewicht van verdriet en misleiding.
Vertel me waarom we allemaal blijven.
Verzwolgen in pure leegte
Ik kan het licht niet zien.