Svyat — Апофения songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Апофения" van Svyat.
Songteksten
Смеяться прилюдно, орать, но не то
Земля не уютна — моральный притон
Ротик не разевай, а, ротик не разевай
Здравствуй, плюс один к семи миллиардам
Празднуй, хоть родился быть афиантным
Выше денег, я облетел пезаж внизу
Я слышал тени и разгледел сдесь каждый звук
Кем ты станешь не ебет, все ищут тут развелечений
Ты знаешь меня рвет от пищи для размышлений
С детсва я чихал на всё — хронически болен
Дерзость по щекам и все же как личность я помер
Земля пухом, позади огни миллиардов фасонов,
Но всем похер плюс один мир или одна хромосома
гром, бес в ребро весь прикован лезть в микро
блеск и крОвь без прикола здесь некрополис трон
Все как шар их явно накачали, надули
Ты думал земля шар, я как Уго Чавес на Кубе
Мечты те же терял и нелепо метаться
Лишь ты держишь меня на земле гравитация
Смеяться прилюдно, орать, но не то
Земля не уютна — моральный притон
Ротик не разевай, а, ротик не разевай
Ветер с песком мне летели в лицо
Не детский сон ни недели где зонт
Злой ноябрь и те листочки на столбах
Скоро ягодки, уже цветочки, вас толпа
Бежать или место менять идя по коду вен
Решай это вместо меня, ведь я плохой пример
От детей всегда воротит, злобный ор выносите
Я сидел на повороте, словно оперный зритель
Слов отпечатки, точно бокала мало
Ну ка сон дай перчатки, чето похолодало
Мне снились образы все те которыми не стать
Явились компасы, дети, готово всем спать
Смеяться прилюдно, орать, но не то
Земля не уютна — моральный притон
Ротик не разевай, а, ротик не разевай
Songtekstvertaling
Lachen in het openbaar, schreeuwen, maar dat niet.
De aarde is niet gezellig - een morele hangplek
Doe je mond niet open.
Hallo, plus één op de zeven miljard.
Vieren, hoewel geboren om afiant te zijn
Boven het geld omcirkelde ik de benedenverdieping en de
Ik kon de schaduwen horen en ik kon elk geluid horen.
Wat ga je hier verdomme doen op zoek naar kruiperigheid?
Je weet dat ik genoeg heb van eten om over na te denken.
Sinds mijn kindertijd heb ik op alles geniesd-chronisch ziek
Stoutmoedigheid op de wangen en toch als persoon ben ik dood
Aarde neer, achter de lichten van miljarden stijlen,
Maar het kan iedereen geen reet schelen plus één wereld of één chromosoom
thunder, imp in de rib allemaal geketend om in de micro te klimmen
glitter en bloed zonder grap hier necropolis troon
Als een bal waren ze duidelijk opgeblazen, opgeblazen.
Je dacht aardebal, Ik ben net Hugo Chavez in Cuba.
Dromen zijn hetzelfde verloren en absurd om te haasten
Alleen jij houdt me op de grond zwaartekracht
Lachen in het openbaar, schreeuwen, maar dat niet.
De aarde is niet gezellig - een morele hangplek
Doe je mond niet open.
Wind en zand vlogen in mijn gezicht
Geen kinderdroom geen week waar is de paraplu
Boze November en die bladeren op de pilaren
Al snel de bessen, al de bloemen, de menigte,
Uitvoeren of wijzigen van de locatie door het volgen van de code van de aderen
Beslis het voor mij, Want Ik ben een slecht voorbeeld.
Kinderen maken je altijd ziek, boos of verwijderen het.
Ik zat op de beurt als een Opera toeschouwer.
Woorden drukken, alsof het glas niet genoeg is.
Geef me je handschoenen, het wordt koud.
Ik droomde van beelden die ik niet kon worden.
Kompassen zijn aangekomen, kinderen zijn klaar voor iedereen om te slapen
Lachen in het openbaar, schreeuwen, maar dat niet.
De aarde is niet gezellig - een morele hangplek
Doe je mond niet open.