СВО — Записки сумашедшего songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Записки сумашедшего" van СВО.
Songteksten
Когда-нибудь, касаясь взглядами, пройдём мимо.
А пока, в сердце моём ливни. Как-то по-зимнему:
Не звонит, не проси.
Лето навестит и окутает платьем белым твоё нежное тело.
И прости, камень разлуки нам суждено нести.
Этой ночью, плачь гитара моя громче.
В миноре, что ловят этажи.
Как почерк, на письмах, застыла моя жизнь.
В этом городе стало больше
На одного сумасшедшего!
Беспечная, так почему ж не легче мне
От других глаз чёрных.
В груди боль, крути эти романы.
Сколько угодно, но не бросай под ноги мои чувства.
Это конец. И как-то пусто внутри.
Прошу не мучай и номер лучше сотри.
Время пройдёт забуду.
Как ты могла любить
И может, осознаю,
Что нам этого не повторить.
Припев:
Буду ждать, как шедевров холсты.
Хочу летать, но боюсь высоты.
Пустыня остынет, и наступит ночь.
Вон из головы, из сердца прочь.
Буду ждать, как шедевров холсты.
Хочу летать, но боюсь высоты.
Пустыня остынет, и наступит ночь.
Вон из головы, из сердца прочь.
Ищу в себе причины, какие-то мелочи.
Прошу не кричи, хватит меня учить.
Хочу летать, что происходит со мной?
Хочу летать, спорю с самим собой.
Все эти сообщения прошу удали.
Все эти люди постоянно нас путали.
Снова эту ночь делю с шампанским.
Хороший повод в прошлом покопаться.
Пью коктейль из воспоминаний и добра.
Что-то пишу, горит до утра бра.
Мой последний взгляд спрячет капюшон.
Утром прочти записки умалишённого,
Что было вчера, что будет через час.
Мыслей тысяча, где ты сейчас?
Сонный город окутает туман,
А я и вправду тогда сошёл с ума.
Припев:
Буду ждать, как шедевров холсты.
Хочу летать, но боюсь высоты.
Пустыня остынет, и наступит ночь.
Вон из головы, из сердца прочь.
Буду ждать, как шедевров холсты.
Хочу летать, но боюсь высоты.
Пустыня остынет, и наступит ночь.
Вон из головы, из сердца прочь.
Уходи, я умоляю, уходи!
Из мыслей моих, жизни.
Ночи и дни, будто невидимой нитью судьбы,
С тобой одной переплетены.
Мне страшно спать,
Ведь ты каждый сон мой.
Нет больше сил.
Я умираю, сгораю дотла.
Воскрешаю, чтобы снова скулить.
Я не ропщу, всё прощаю.
Скажи лишь мне, я не знаю
Как с этим жить. За что мне это?
Боже мой, боже мой!
Я будто призрак, будто принцип мой.
За ней влачится сердцем сожран.
Вон уже, вон из кожи лезет
Сколько может уже длится бедствие?
На что мне это сумасшествие,
Не уж то должен снова вечерами я
Твердить её имя без памяти,
Как заклинания.
Зачем же Квазимодо Эсмеральде?
Оставь меня! Тихо, уйди.
Моя мания, пощади!
Ты не слепая же.
Во всём виноват, тот проклятый май.
Не правда ли дивно,
Подумаешь чья-то сестра.
Вернуть бы время вспять,
Ведь нет непоправимого!
И тогда, ничего не сказав,
Просто пройти мимо.
Дико и несправедливо,
Всего один поступок.
И два года муки.
Приступы эти, каждые две минуты.
Вид глупый на случайных встречах.
Больной рассудок, с душою покалеченной,
Когда-нибудь станет ли легче?
Когда-нибудь станет ли легче?
Когда-нибудь станет ли легче?
Припев:
Буду ждать, как шедевров холсты.
Хочу летать, но боюсь высоты.
Пустыня остынет, и наступит ночь.
Вон из головы, из сердца прочь.
Буду ждать, как шедевров холсты.
Хочу летать, но боюсь высоты.
Пустыня остынет, и наступит ночь.
Вон из головы, из сердца прочь.
Songtekstvertaling
Op een dag, als we de ogen aanraken, zullen we voorbij komen.
In de tussentijd, zijn er douches in mijn hart. Op een of andere manier in de winter:
Niet bellen, niet vragen.
Summer komt langs en wikkelt je delicate lichaam in een witte jurk.
En vergeef me, de steen van scheiding die we zullen dragen.
Huil vanavond mijn gitaar harder.
In een minderjarige die de vloeren vangt.
Zoals handschrift, op brieven, mijn leven bevroor.
Deze stad heeft meer
Voor een gek!
Onvoorzichtig, dus waarom is het niet makkelijker voor mij
Van andere zwarte ogen.
Er zit pijn in je borst.
Zoveel als je wilt, maar gooi mijn gevoelens niet onder je voeten.
Dit is het einde. En op een of andere manier leeg van binnen.
Kwel me niet en wis het nummer niet.
De tijd gaat voorbij, Ik zal het vergeten.
Hoe kon je liefhebben
En misschien doe ik dat wel.,
Dat we het niet nog eens kunnen doen.
Chorus:
Ik zal wachten als meesterwerken doeken.
Ik wil vliegen, maar ik heb hoogtevrees.
De woestijn zal afkoelen en de nacht zal vallen.
Uit mijn hoofd, uit mijn hart.
Ik wacht wel, als meesterwerken van schilderijen.
Ik wil vliegen, maar ik heb hoogtevrees.
De woestijn zal afkoelen en de nacht zal vallen.
Uit je hoofd, uit je hart.
Ik ben op zoek naar redenen, wat kleine dingen.
Schreeuw alsjeblieft niet, stop met me les te geven.
Ik wil vliegen, wat gebeurt er met me?
Ik wil vliegen, Ik maak ruzie met mezelf.
Verwijder al deze berichten.
Al deze mensen bleven ons verwarren.
Nogmaals, ik deel deze avond met champagne.
Een goede reden om in het verleden te graven.
Ik drink een cocktail van herinneringen en vriendelijkheid.
Ik schrijf iets in de ochtendbeha.
Mijn laatste blik zal de kap verbergen.
Lees de aantekeningen van de gek in de ochtend.,
Wat er gisteren gebeurde, wat er over een uur zal gebeuren.
Duizend gedachten, waar ben je nu?
Een slaperige stad zal worden gehuld in mist,
Ik was toen echt kwaad.
Chorus:
Ik zal wachten als meesterwerken doeken.
Ik wil vliegen, maar ik heb hoogtevrees.
De woestijn zal afkoelen en de nacht zal vallen.
Uit je hoofd, uit je hart.
Ik wacht wel, als meesterwerken van schilderijen.
Ik wil vliegen, maar ik heb hoogtevrees.
De woestijn zal afkoelen en de nacht zal vallen.
Uit je hoofd, uit je hart.
Ga weg, Ik smeek je, ga weg!
Van mijn gedachten, mijn leven.
Nachten en dagen, als een onzichtbare draad van het lot,
Met jou is er één verweven.
Ik ben bang om te slapen.,
Jij bent tenslotte mijn droom.
Geen stroom meer.
Ik ga dood, brandend tot de grond.
Ik laat het herrijzen om weer te janken.
Ik mopper niet, Ik vergeef alles.
Vertel het me gewoon, Ik weet ' t niet.
Hoe ermee te leven. Waarom zou ik dat doen?
Mijn God, mijn God!
Ik ben als een geest, zoals mijn principe.
Het hart van de verslaafde volgt haar.
Al uit, uit de huid beklimmingen
Hoe lang kan de ramp duren?
Wat heb ik nodig met deze waanzin?,
Ik hoef het ' s avonds niet meer te doen.
Herhaal haar naam keer op keer.,
Zoals spreuken.
Waarom Quasimodo Esmeralda?
Laat me met rust! Rustig, ga weg.
Mijn manie, spaar me!
Je bent niet blind.
Het is allemaal de schuld van die verdomde may.
Is het niet prachtig,
Gewoon iemands zus.
Om de tijd terug te draaien,
Er is immers geen onherstelbare schade.
En dan, zonder iets te zeggen,
Kom gewoon langs.
Wild en oneerlijk,
Er is maar één ding te doen.
En twee jaar bloem.
Deze aanvallen, om de twee minuten.
Nogal dom bij willekeurige bijeenkomsten.
Een zieke geest, met een kreupele ziel,
Wordt het ooit makkelijker?
Wordt het ooit makkelijker?
Wordt het ooit makkelijker?
Chorus:
Ik zal wachten als meesterwerken doeken.
Ik wil vliegen, maar ik heb hoogtevrees.
De woestijn zal afkoelen en de nacht zal vallen.
Uit je hoofd, uit je hart.
Ik wacht wel, als meesterwerken van schilderijen.
Ik wil vliegen, maar ik heb hoogtevrees.
De woestijn zal afkoelen en de nacht zal vallen.
Uit je hoofd, uit je hart.