Светлана Копылова — Смиренное дитятко songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Смиренное дитятко" van Светлана Копылова.
Songteksten
1. Ничто не предвещало дождика:
Жужжали сытые шмели…
BЬ Gm Отец и сын из храма Божьего
Домой пшеничным полем шли…
Артемию — так звали отрока —
Пошёл тринадцатый годок,
Мать называла его «золотко»:
Такой послушный был сынок.
2. Он душою целомудренной
Cтарался Богу угодить,
Брал на себя работу трудную
И втайне мнил монахом быть.
Но вот гроза рукою властною
Вонзила меч в небесный щит,
И на глазах отца несчастного
Был отрок молнией убит.
3. В селе Веркола службы траурной
По нём решили не служить,
И раз Господь так покарал его,
То и в земле не хоронить.
Сие восприняли родители
С печатью скорби на челе:
Артемий их смиренный, дитятко,
Не может предан быть земле…
4. Но делать нечего, и ветками
Отец в лесу накрыл его,
А мать тайком, с двумя соседками,
Псалтирь читала за него.
С тех пор уже лет тридцать минуло…
И вот, едва растаял снег,
В лесу увидел диво дивное
Один достойный человек:
5. Там, где отец оставил отрока
И в руки Божии предал, —
Из света неземного сотканный,
Чудесный ореол сиял!
Когда же в, Божьем провидении,
То место клирик раскопал, —
Увидел тело он нетленное
И в нём Артемия признал!
6. И положили мощи Отрока
В тот храм, где он любил бывать,
И люди с самых дальних округов
Шли исцеленья получать.
И прекратилась эпидемия,
И зренье получил слепой…
А мы молитвами Артемия
Пребудем в Господе с тобой!
Songtekstvertaling
1. Niets voorspelde regen.:
Goed gevoede hommels buzzed…
VJ Gm Vader en zoon van de tempel van God
Ze liepen naar huis als een tarweveld.…
Artemia — dat was de naam van de jongen —
Het dertiende jaar is verstreken.,
Zijn moeder noemde hem Goldie.":
Mijn zoon was zo gehoorzaam.
2. Hij is een reine ziel.
Ik probeerde God te behagen.,
Ik heb een moeilijke baan aangenomen.
En stiekem een monnik wilde zijn.
Maar hier is een onweersbui met een imperious hand
Ze stak haar zwaard in het luchtschild.,
En voor de ogen van de ongelukkige vader
De jongen werd gedood door de bliksem.
3. In het dorp Verkola van de begrafenisdienst
Er werd besloten om niet te dienen.,
En omdat de Heer hem zo heeft gestraft,
Je kunt ze niet eens begraven in de grond.
Dit werd waargenomen door de ouders
Met het zegel van verdriet op zijn voorhoofd:
Artemy hun nederige, kind,
Kan niet begraven worden.…
4. Maar er is niets te doen, en takken
Vader in het bos bedekte hem.,
En moeder in het geheim, met twee buren.,
Ik heb de Psalter voor hem gelezen.
Sindsdien zijn er dertig jaar verstreken.…
En nu, zodra de sneeuw smolt,
In het bos zag ik een wonder.
Eén waardig persoon:
5. Waar de vader de jongen achterliet
En in de handen van Allah gered., —
Van tweemaandelijks licht geweven,
De prachtige halo shone!
Wanneer in, Gods voorzienigheid,
De plek die de geestelijke opgegraven heeft., —
Hij zag een onvergankelijk lichaam.
En het heeft Artemis herkend!
6. En zet de kracht van het kind
Naar de tempel waar hij graag heen ging.,
En mensen uit de verste streken.
Er waren genezingen om te ontvangen.
En de epidemie stopte,
En het visioen werd blind...
En wij de gebeden van Artemia
Laat ons in de Heer met u zijn!