Светлана Копылова — Робинзон songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Робинзон" van Светлана Копылова.
Songteksten
1. Он лежал совсем один на песчаном берегу,
Уцелевший после кораблекрушенья…
И в ночное небо он устремлял движенье губ,
И других не в силах сделать был движений.
А наутро, обойдя этот остров, понял он,
Что людей при всём желаньи не отыщет,
И смирившись, наконец, смастерил, как Робинзон,
Из обломков корабля себе жилище.
И каждый день он Господа молил,
Чтоб Бог ему послал корабль спасенья,
Но день за днём в томленьи проходил,
И не было, казалось, избавленья.
2. Но однажды целый день на охоте он провёл
И вернувшись к шалашу, вскричал от горя:
Всё, что было у него, как один большой костёр
Полыхало до небес на фоне моря.
-За что?- он гневно Господа спросил, —
Неужто не испил сполна я чаши?
И, зарыдав, на землю пал без сил,
Не зная, как теперь ему жить дальше.
3. Он проснулся от того, что знакомый сердцу звук
Заполнял собой прибрежное пространство…
Сердце замерло, когда Робинзон увидел вдруг,
Как корабль приближается прекрасный…
Он побежал по краешку земли,
Ещё не веря, что корабль реальный.
И крикнул он: «Как вы меня нашли?» —
«Мы видели большой костёр сигнальный!»
4. Как бывает нелегко нам принять смиренно скорбь
И увидеть Промыслительную Руку,
И готовы мы подчас Богу выразить укор.
Но в скорбях мы обретаем силу духа.
Пока горят сигнальные костры,
К нам ближе Бог, и верится в спасенье…
Songtekstvertaling
1. Hij lag helemaal alleen op een zandstrand.,
Scheepswrak overlevende...
En in de nachtelijke hemel leidde hij de beweging van zijn lippen,
En de andere is niet in staat om te doen was bewegingen.
En de volgende ochtend, na het rondcirkelen van dit eiland, realiseerde hij zich,
Dat mensen met alle verlangens niet zullen vinden,
En uiteindelijk, nam hij ontslag, hij maakte het net als Robinson.,
Van het wrak van het schip zelf.
En elke dag bad hij tot de Heer,
Moge God hem een schip van redding sturen.,
Maar dag in dag uit ging het langzaam voorbij.,
En er leek geen verlossing te zijn.
2. Maar op een dag bracht hij een hele dag door met jagen.
Toen hij terugkeerde naar de hut, schreeuwde hij van verdriet.:
Alles wat hij had was een groot vreugdevuur.
Het brandde naar de hemel tegen de zee.
"Waarvoor?"- hij vroeg boos aan de Heer, —
Heb ik de beker niet volledig opgedronken?
En, snikkend, viel op de grond zonder kracht,
Ik weet niet wat ik met zijn leven moet doen.
3. Hij werd gewekt door een geluid dat hem bekend voorkwam.
Vulde de kustruimte…
Zijn hart sloeg een slag over toen Robinson zag de plotselinge,
Als het schip nadert ... …
Hij rende langs de rand van de aarde.,
Ik geloof nog steeds niet dat het schip echt is.
En hij riep: "hoe heb je me gevonden?" —
"We zagen een groot signaalvuur!»
4. Hoe moeilijk het voor ons kan zijn om nederig verdriet te accepteren
En zie de Voorzienigheid,
En soms zijn we klaar om God te verwijten.
Maar in de verdrukking krijgen we de kracht van de geest.
Terwijl het signaal brandt,
God is dichter bij ons en we geloven in verlossing.…