Светлана Копылова — Подруги songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Подруги" van Светлана Копылова.

Songteksten

Встретились как-то раз случайно
Средь тополиной вьюги
Близкие, в недалеком прошлом,
Бывшие две подруги.
Первую звали Жизнь, вторая —
Смертью звалась с рожденья
Модница Жизнь в нарядном платье,
Смерть в строгом облаченье.
Жизнь пригласила Смерть на ужин,
Столик взяв в ресторане,
И словно не было разлуки,
Не было расставанья.
Лучший коньяк, закуска, фрукты —
Щедрое угощенье.
Очень уж ей вернуть хотелось
Смерти расположенье.
Смерть не была на жизнь в обиде
Просто другие взгляды.
И подружиться с ней, пожалуй
Снова была бы рада.
Кстати, коньяк хороший вправду!
Чокнулись — все по чину,
Но обойти не удалось им Ссоры былой причины.
Вспомнили как в ту ночь подруги
Спорили да рядили,
Как златокудрого младенца
Между собой делили.
Как невозможно было слушать
Матери плач из окон.
«Смерть, ну зачем взяла его ты,
Разве пожить не мог он?»
И, призадумавшись немного,
Жизни она сказала:
Господом было мне открыто
Что его ожидало.

Songtekstvertaling

We hebben elkaar een keer toevallig ontmoet.
In het midden van een populier Blizzard
Close, in het recente verleden,
De voormalige twee vrienden.
De eerste heette leven, de tweede —
De dood werd geroepen vanaf de geboorte
Fashionista leven in een slimme jurk,
De dood is gewoon de kleding.
Het leven nodigde de dood uit voor het diner.,
Een tafel nemen in een restaurant,
En alsof er geen scheiding was,
Er was geen afscheid.
Beste cognac, voorgerecht, fruit —
Een genereuze traktatie.
Ze wilde het echt terug.
Dood locatie.
De dood koesterde geen wrok tegen het leven.
Gewoon verschillende meningen.
En vrienden worden met haar, misschien
Ik zou weer gelukkig zijn.
Trouwens, de cognac is echt goed!
Noten-alles volgens de volgorde,
Maar ze konden er niet omheen, oude ruzies.
Herinner je hoe die nacht vrienden
Ruzie en geroeid,
Als een goudharige baby
Ze deelden het met elkaar.
Hoe onmogelijk het was om te luisteren
Moeders huilen uit ramen.
"Dood, waarom nam je het,
Kon hij niet leven?"
En, na een moment denken,
Het leven dat ze zei:
Het is aan mij geopenbaard door de Heer
Wat er op hem wachtte.