Светлана Копылова — Пастуший тулуп, или рождественская легенда songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Пастуший тулуп, или рождественская легенда" van Светлана Копылова.
Songteksten
В ту ночь, как никогда, сияли ярко звёзды,
Особенно одна.
Похрапывал пастух, вокруг лежали овцы,
Как плотная стена.
Вдруг грозный лай собак, отару стороживших,
Нарушил тишину:
Какой-то человек, по лугу проходивший,
Был у собак в плену.
Путь преградив ему, оскаливались страшно
Сторожевые псы,
Казалось, что вот-вот жизнь человека ляжет
На хрупкие весы.
Но человек на них не обращал вниманья —
Он двигался к огню.
Собачий грозный лай сошёл на бормотанье
И высох на корню.
Пастух был удивлён: собаки пропустили
К отаре чужака.
И человек пошёл по кучерявым спинам
Овечек пастуха.
Но ни одна из них не посмотрела косо,
Не вздрогнула под ним.
И бросил тут пастух в него со злостью посох,
Поскольку был он злым.
Но посох, пролетев каких-нибудь три локтя,
Вдруг в сторону свернул.
Попятился пастух, оставшись без подмоги,
И нервно кашлянул.
Тот подошёл к нему с усталыми глазами
И показал рукой:
«Там у меня Жена с Младенцем замерзают,
Ты дай мне угольков?!»
Пастух не ожидал такого поворота:
От сердца отлегло.
«Попробует пускай, да только как возьмёт то?» —
Пастух подумал зло.
-Пожалуйста, бери, — усмешка под усами,
Язвительный задор.
А человек стал брать их голыми руками
И класть себе в подол.
Они одежд его ничуть не прожигали, не обжигали рук
«Что происходит тут, и что за ночь такая? -
Пастух подумал вдруг, —
Спокойно овцы спят, не слушается посох
И псы лежат рядком…»
И он решил найти ответы на вопросы,
Пойдя за чужаком.
И вот в пещеру-хлев вошёл, неся в подоле
Уголья, человек.
И, заглянув туда, пастух увидел вскоре
Неизъяснимый свет.
И взору пастуха смиренная предстала
И кроткая Жена:
Увидел, как к груди с любовью прижимала
Младенчика Она.
У злого пастуха вдруг защемило сердце —
До боли и до слёз,
И стало жаль ему и Матерь, и Младенца,
И этого, с углём.
В душе его сейчас рассеивались тучи
И делалось светлей,
И подарил тогда Младенцу он тулупчик
От всей души своей.
Накрыла Мать Дитя овчинкой серебристой,
И в этот миг пастух
Увидел над собой сто ангелов лучистых,
В крылах — лебяжий пух.
И в тот же миг он смог их неземное пенье
Впервые услыхать.
Вот так произошло в ту ночь преображенье
Души у пастуха.
Songtekstvertaling
Die nacht schijnen de sterren helderder dan ooit.,
Vooral één.
Een herder snurkte en schapen lagen rond. ,
Als een stevige muur.
Plotseling het dreigend geblaf van de honden die de kudde bewaken,
Verbreek de stilte:
Een man die door de weide gaat,
Ik was een gevangene van de honden.
Ze blokkeerden zijn weg en riepen hun tanden.
Waakhond,
Het leek erop dat iemands leven op het punt stond te vallen.
Op een fragiele balans.
Maar de man lette niet op hen. —
Hij ging richting het vuur.
Het dreigend geblaf van de hond werd een mumble.
En opgedroogd aan de wortel.
De herder was verbaasd: de honden misten
Op de kudde van de buitenstaander.
En de man ging over de krullende ruggen
Shepherd ' s sheep.
Maar geen van hen keek ernaar uit.,
Ze deinsde er niet voor terug.
En de herder wierp een staf op hem, boos.,
Omdat hij slecht was.
Maar het personeel, na slechts drie cubits te hebben gevlogen,
Opeens draaide hij zich om.
De herder trok zich terug, vertrok zonder hulp,
Hij hoestte nerveus.
De man kwam naar hem toe met vermoeide ogen.
Hij wees.
"Mijn vrouw en Baby vriezen daar,
Wil je me wat kolen geven?!"
De herder had niet zo ' n wending verwacht.:
Ik was opgelucht.
"Laat hem het proberen, maar hoe zal hij het opnemen?" —
De herder dacht boos.
Een grijns onder de snor.,
Sarcastische ijver.
En de man begon ze met zijn blote handen te nemen.
En leg het op je schoot.
Ze hebben hem helemaal niet verbrand, ze hebben zijn handen niet verbrand.
"Wat is hier aan de hand, en wat voor nacht is dit? -
De herder dacht plotseling, —
Rustig de schapen slapen, gehoorzaam de staf niet
En de honden liggen op een Rij..."
En hij besloot antwoorden te vinden op de vragen,
Door een vreemde te volgen.
En in de grot ging hij de stal binnen, met een zoom in niet.
De kolen, man.
En, kijkend naar binnen, zag de herder snel
Een onverklaarbaar licht.
En voor het oog van de herder verscheen de nederige
En een zachtaardige vrouw.:
Ik zag haar liefdevol op mijn borst drukken.
Ze is een Baby.
Het hart van de slechte herder deed plotseling pijn. —
Tot het punt van pijn en tranen,
En hij had medelijden met de moeder en de Baby.,
En deze, met kolen.
De wolken klonken nu in zijn ziel.
En het werd helderder,
En toen gaf hij de Baby een jas van schapenvacht.
Met heel mijn hart.
De moeder bedekte het kind met een zilveren schapenvacht.,
En op dat moment de herder
Ik zag honderd stralende engelen boven me.,
In de vleugels — Swan is neer.
En op hetzelfde moment kon hij hun onaardse gezang horen
De eerste keer dat ik er van hoor.
Zo gebeurde de Transfiguratie die nacht.
De herder heeft zielen.