Suzanne Vega — The Silver Lady songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Silver Lady" van Suzanne Vega.
Songteksten
When I was a little girl
Younger than nine or ten
I once spoke to the Silver Lady
But I never saw her again.
To me she flew out of the sky
She was born riding on the water
Her hair blew all around her
She was the crazy man’s only daughter.
I used to see her every day
Riding her golden pony
Only once did I hear her laugh
And it echoed far and lonely.
Once I watched the river run
And I wandered too far from home
There I met the Silver Lady
She was crying, all alone.
I said, «Lady, why are you crying?
If I had wings like you
I would be flying over this river
And singing like only birds do.»
Well she threw back her head and she smiled at me Her tears, how they shone in the sun
She said, «I have no wings to fly with
If I did I would surely be gone.
«My brothers have all gone far away
To follow their hearts and be free
But I am the youngest and my father is ageing
And all he’s got left is me.
«I love my father dearly
Madman though he may be It would break his heart if I should leave him
But this life is killing me.
«I feel the ocean pulling me The breezes come and tell me things
I want to go with them wherever they go And see what the new morning brings.»
So she sadly turned away from me So I stumbled my way back home
The next day I heard she had taken her horse
And gone off to parts unknown.
Her father stayed inside his lonely house
And he never more came into town
He could be seen roaming the riverside
And they say that he jumped in and drowned.
Long though I waited, she never returned
But when I felt a silver breeze
I knew she had sent it from wherever she was
To tell us that now she was free.
Songtekstvertaling
Toen ik een klein meisje was
Jonger dan negen of tien
Ik heb ooit met de zilveren Dame gesproken.
Maar ik heb haar nooit meer gezien.
Voor mij vloog ze uit de lucht
Ze is geboren op het water.
Haar haar blies om haar heen.
Ze was de enige dochter van die gek.
Ik zag haar elke dag.
Op haar gouden pony
Ik heb haar maar één keer horen lachen.
En het echode ver en eenzaam.
Eens zag ik de rivier lopen.
En ik dwaalde te ver van huis.
Daar ontmoette ik de zilveren Dame.
Ze huilde, helemaal alleen.
Ik zei: "dame, waarom huil je?
Als ik vleugels had zoals jij
Ik zou over deze rivier vliegen.
En zingen zoals alleen vogels doen.»
Ze gooide haar hoofd achterover en ze glimlachte naar me haar tranen, hoe ze in de zon schijnen
Ze zei: "Ik heb geen vleugels om mee te vliegen
Als ik dat deed, zou ik zeker weg zijn.
"Mijn broers zijn allemaal ver weg
Om hun harten te volgen en vrij te zijn
Maar ik ben de jongste en mijn vader wordt ouder.
En alles wat hij nog heeft ben ik.
"Ik hou zielsveel van mijn vader
Hoe gek hij ook mag zijn het zou zijn hart breken als ik hem zou verlaten
Maar dit leven maakt me kapot.
"Ik voel dat de oceaan me trekt de bries komen en me dingen vertellen
Ik wil met ze mee waar ze ook heen gaan en zien wat de nieuwe ochtend brengt.»
Dus ze keerde zich Helaas van me af, dus strompelde ik mijn weg terug naar huis.
De volgende dag hoorde ik dat ze haar paard had meegenomen.
En ging naar onbekende delen.
Haar vader bleef in zijn eenzame huis.
En hij kwam nooit meer in de stad
Hij kon door de rivier gezien worden.
En ze zeggen dat hij erin sprong en verdronk.
Ik heb lang gewacht, maar ze is nooit teruggekomen.
Maar toen ik een zilveren bries voelde
Ik wist dat ze het had gestuurd van waar ze ook was.
Om ons te vertellen dat ze nu vrij was.