Susan Ashton — Better Angels Of Our Nature songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Better Angels Of Our Nature" van Susan Ashton.

Songteksten

He fell to his knees and he cried out for mercy
Heart-felt confessionals to an angry mob
But vengeance was theirs as they bellowed for justice
«Death to the man who has sinned against God.»
I joined in the chant feeling so high and mighty
Pointing the finger from up on my throne
'Til I looked in his tears and I caught my reflection
And I knew that I could not cast the first stone.
Let the gavel fall slowly tho' truth’s been revealed
Sequester the jury for a moment to feel
And in the courts of compassion I hope we can appeal
To the better angels of our nature, to the better angels of our nature.
I walked along on my soft streets of plenty
She walked the alleys of anguish and need
While clutching my greed I was struck by a vision
But for the grace of God, that could be me.
And we gather in chambers of lofty ideals
Still debating the giving when handed the bill
But in the congress of kindness I hope that we can yield
To the better angels of our nature, to the better angels of our nature.
Angels of mercy, angels of light
Angels of darkness, angels of might
Angels with voices that whisper so clear
Who do I lean to, who do I hear?
We are building our world with a fevered emotion
While trying to keep it from coming apart
But as we reach for the dream can we still reach within us We won’t have the hope if we don’t have the heart.
'Cause we’ve tossed in the gale of a moral decline
As we drink from the grail of society’s wine
But at humanities table I hope we choose to dine
With the better angels of our nature.
With the better angels of our nature…

Songtekstvertaling

Hij viel op zijn knieën en riep om genade.
Hartelijke biecht aan een boze menigte
Maar wraak was voor hen als ze om gerechtigheid riepen.
"Dood aan de man die tegen God gezondigd heeft.»
Ik deed mee in het gezang. ik voelde me zo hoog en machtig.
Wijzend met de vinger van boven op mijn troon
Tot ik in z 'n tranen keek en M' n spiegelbeeld zag.
En ik wist dat ik de eerste steen niet kon werpen.
Laat de hamer langzaam vallen de waarheid is onthuld
De jury even afschermen om te voelen
En in de rechtbank van mededogen hoop ik dat we in beroep kunnen gaan.
Op de betere engelen van onze natuur, op de betere engelen van onze natuur.
Ik liep langs mijn zachte straten van overvloed
Ze liep door de steegjes van angst en nood
Terwijl ik mijn hebzucht vasthield werd ik getroffen door een visioen.
Maar voor de genade van God, dat zou ik kunnen zijn.
En we verzamelen ons in kamers van verheven idealen
We debatteren nog steeds over het geven wanneer de rekening wordt overhandigd.
Maar in het Congres van vriendelijkheid hoop ik dat we kunnen toegeven
Op de betere engelen van onze natuur, op de betere engelen van onze natuur.
Engelen van genade, engelen van licht
Engelen van duisternis, engelen van macht
Engelen met stemmen die zo helder fluisteren
Naar wie moet ik leunen, naar wie hoor ik?
We bouwen onze wereld op met een koortsige emotie.
Terwijl je probeert om het uit elkaar te houden
Maar als we reiken naar de droom kunnen we nog steeds in ons bereiken We zullen niet de hoop hebben als we het hart niet hebben.
Want we hebben de storm van een morele neergang meegesleurd
Als we drinken uit de graal van de wijn van de samenleving
Maar aan de tafel van de menswetenschappen hoop ik dat we kiezen om te dineren.
Met de betere engelen van onze natuur.
Met de betere engelen van onze natuur…