Сурганова и Оркестр — Предчувствие смерти songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Предчувствие смерти" van Сурганова и Оркестр.
Songteksten
Предчувствие смерти, как это ни странно,
Возникло в подкорке моей, постоянно
Беззвучьем растёт в голове окаянной.
Я жду твоей смерти, но как это странно.
Разбросан по тактам, по нотам, по грифу
Жизни и смерти крутой поединок.
Памяти слепки — лишь признак кончины,
Не сыграна ль вами роль первопричины?
Я люблю тебя, слышишь!
Я люблю тебя, видишь!
Я люблю тебя, знаешь,
Как тоскует мой дом.
Я хочу тебя, слышишь,
Увидеть на крыше
И успеть тебе крикнуть:
«Давай ещё поживём!»
А руки дрожат, набирая твой номер.
Цифры на диске, и те со мной спорят.
И был бы хоть повод для этакой ссоры,
Но руки дрожат, набирая твой номер.
К чёрту забвенье — не слишком ли поздно!
Прозреть и пропасть — не так уж и сложно.
Что проще — вопрос — мне его не постигнуть,
Самой умереть или видеть, как гибнут?
Я люблю тебя, слышишь!
Я люблю тебя, видишь!
Я люблю тебя, знаешь,
Как тоскует мой дом.
Я хочу тебя, слышишь,
Увидеть на крыше
И успеть тебе крикнуть:
«Давай ещё поживём!»
На чашу весов легло равновесье.
Ликуйте, философ, ликуйте, созвездья!
Свершились событья с названием «жизнь»,
А следом за ними — смерти пажи.
А я — подобие слабой улитки,
Прячусь за рифмы, бегу за улыбки.
Что проще — вопрос — мне его не постигнуть,
Самой умереть или видеть, как гибнут!
Я люблю тебя, слышишь!
Я люблю тебя, видишь!
Я люблю тебя, знаешь,
Как тоскует мой дом.
Я хочу тебя, слышишь,
Увидеть на крыше
И успеть тебе крикнуть:
«Давай ещё поживём!»
Songtekstvertaling
Een voorgevoel van de dood, hoe vreemd het ook mag lijken,
Het verscheen in mijn subcortex, constant
In stilte groeit het in het hoofd van de verdoemden.
Ik wacht op je dood, maar hoe vreemd.
De verspreide quanta op de noten op het fretboard
Leven en dood zijn een moeilijke match.
Geheugengieten zijn slechts een teken van overlijden.,
Heb je de rol van de oorzaak niet gespeeld?
Ik hou van je, hoor je?
Ik hou van je.
Ik hou van je.,
Hoe triest mijn huis is.
Ik wil je, hoor je me?,
Zie op het dak
En tijd hebben om te schreeuwen:
"Laten we langer leven!"
En mijn handen trillen terwijl ik je nummer draai.
De nummers staan op de disk en ze maken ruzie met mij.
En er zou op zijn minst een reden zijn voor zo ' n ruzie.,
Maar mijn handen trillen terwijl ik je nummer draai.
Naar de hel met de vergetelheid-is het niet te laat?
Het is niet zo moeilijk om de kloof te zien.
Wat is simpeler - de vraag-ik kan het niet begrijpen,
Om zelf te sterven, of om ze te zien sterven?
Ik hou van je, hoor je?
Ik hou van je.
Ik hou van je.,
Hoe triest mijn huis is.
Ik wil je, hoor je me?,
Zie op het dak
En tijd hebben om te schreeuwen:
"Laten we langer leven!"
Er was een evenwicht in de balans.
Verheug je, filosoof, verheug je, de sterrenbeelden!
Gebeurtenissen met de naam "leven" hebben plaatsgevonden»,
En dan de dood van de pagina.
En ik ben als een slak.,
Zich verstoppen achter rijmpjes, rennen voor glimlachen.
Wat is simpeler - de vraag-ik kan het niet begrijpen,
Om zelf te sterven, of om ze te zien sterven!
Ik hou van je, hoor je?
Ik hou van je.
Ik hou van je.,
Hoe triest mijn huis is.
Ik wil je, hoor je me?,
Zie op het dak
En tijd hebben om te schreeuwen:
"Laten we langer leven!»