Сурганова и Оркестр — Неужели не я songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Неужели не я" van Сурганова и Оркестр.
Songteksten
Неужели не я, освещенный тремя фонарями,
Столько лет в темноте по осколкам бежал пустырями,
И сиянье небес о подъемного крана клубилось?
Неужели не я? Что-то здесь навсегда изменилось.
Кто-то новый царит, безымянный, прекрасный, всесильный.
Над отчизной горит, разливается свет темно-синий,
А в глазах у борзых мельтешат фонари — по цветочку,
Кто-то вечно идет возле новых домов в одиночку.
Значит, нету разлук, значит, зря мы просили прощенья
У своих мертвецов. Значит, нет для зимы возвращенья.
Остается одно: по земле проходить бестревожно.
Невозможно отстать. Обгонять — только это возможно
Поздравляю себя с этой ранней находкой, с тобою,
Поздравляю себя с удивительно горькой судьбою,
С этой вечной рекой, с этим небом в прекрасных осинах,
С описаньем утрат за безмолвной толпой магазинов.
Слава Богу, чужой. Никого я здесь не обвиняю.
Никого не узнать. Я иду, тороплюсь, обгоняю.
Как легко мне теперь, оттого, что ни с кем не расстался.
Слава Богу, что я на земле без отчизны остался.
Не жилец этих мест, не мертвец, а какой-то посредник,
Совершенно один, ты кричишь о себе напоследок:
Никого не узнал, обознался, забыл, обманулся,
Слава Богу, зима. Значит, я никуда не вернулся.
Songtekstvertaling
Ben ik het niet, verlicht door drie lantaarns,
Zoveel jaren in het donker op de scherven renden woestenij,
En de gloed van de hemel op de kraan draaide?
Was ik het niet? Er is hier iets veranderd.
Een nieuw regeert, naamloos, mooi, almachtig.
Over het moederland brandt het licht donkerblauw,
En in de ogen van de greyhounds flitsen lantaarns-een bloem,
Iemand komt altijd alleen in de buurt van nieuwe huizen.
Er is dus geen scheiding, dus vroegen we tevergeefs om vergeving.
Uit hun dood. Dus er is geen terugkeer voor de winter.
Er is nog maar één ding over: om zonder problemen door de grond te gaan.
Het is onmogelijk om achter te blijven. Inhalen-alleen dit is mogelijk
Ik feliciteer mezelf met deze vroege ontdekking.,
Ik feliciteer mezelf met een verrassend bitter lot.,
Met deze eeuwige rivier, met deze hemel in prachtige Aspen,
Met een beschrijving van de verliezen achter de Stille menigte van winkels.
Godzijdank, een vreemdeling. Ik beschuldig niemand hier.
Ik herken niemand. Ik loop, snel, inhalen.
Hoe makkelijk het voor me is nu ik met niemand gebroken heb.
Gelukkig heb ik geen vaderland op aarde.
Geen inwoner van deze plek, geen dode man, maar een tussenpersoon.,
Helemaal alleen, je schreeuwt over jezelf op het einde:
Ik herkende niemand, ik maakte een fout, Ik vergat, ik werd bedrogen,
Gelukkig is het winter. Dus ik ging niet terug.