Сурганова и Оркестр — Февральский ветер songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Февральский ветер" van Сурганова и Оркестр.
Songteksten
Февральский ветер стучится в твой дом,
В доме, где мы остались вдвоём,
За чашкой какао в дыму сигарет
С извечным вопросом — да или нет.
Так странно день растащил по углам
Тебя и его, её и меня,
А ночь впопыхах смешала колоду,
Наверное, злясь на непогоду.
Написан сценарий и розданы роли,
И вроде не врозь, и вроде на воле.
Она где-то там в обнимку с гитарой,
И он не один, то трезвый, то пьяный.
А город, что помнил все их маршруты,
Зажёг фонари и высушил лужи,
Надел чёрный фрак и звёзды в придачу,
Чтобы светили и чтоб наудачу.
Но что-то, что было сильней фонарей,
Замыслов зодчих и прочих вещей,
Стену воздвигло, потратило силы,
И целое стало как две половины.
Февральский ветер стучался в твой дом,
В доме, где мы остались вдвоём
Ветер на ложе, дыханье в ладони,
Рядом с тобой забываешь о боли.
А ты, прильнув подбородком к предплечью,
Завороженно смотришь на свечи.
Ночь затихала в объятьях луны,
И всяк о своём досматривал сны.
Songtekstvertaling
De Februari wind klopt in je huis,
In het huis waar we alleen waren,
Over een kop cacao in de rook van sigaretten
Met de eeuwige vraag-ja of nee.
Zo vreemd dat de dag in de hoeken is meegesleurd
Jij en hij, zij en ik.,
En de nacht haastte zich om het dek te mengen.,
Waarschijnlijk boos op het weer.
Het script werd geschreven en rollen werden gedistribueerd,
En niet apart, en aan de buitenkant.
Ze is daar ergens met haar gitaar in haar armen.,
En hij is niet alleen, soms nuchter, soms dronken.
En de stad die zich al hun wegen herinnerde,
Ik stak de lantaarns aan en droogde de plassen.,
Hij droeg een zwarte tailcoat en sterren.,
Om te schitteren en aan het toeval.
Maar iets dat sterker was dan lantaarns.,
Ideeën van architecten en andere dingen,
De muur werd gebouwd, gebruikte krachten,
En het geheel werd als twee helften.
De Februari wind klopte aan uw huis,
In het huis waar we alleen waren
Wind op het bed, adem in de palm van je hand,
Naast jou vergeet je de pijn.
En jij, met je kin op je onderarm,
Je staart gefascineerd naar de kaarsen.
De nacht stierf weg in de armen van de maan,
En ieder van zijn eigen mensen doorzocht zijn dromen.