Сурганова и Оркестр — Двадцать два часа разлуки songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Двадцать два часа разлуки" van Сурганова и Оркестр.
Songteksten
Двадцать два часа разлуки — для меня года.
И уносят электрички нас по разным городам.
Ухожу, чтоб вновь вернуться, боль потери превозмочь.
Ухожу, но с каждым шагом я к тебе спешу сквозь ночь.
Вечная дорога, робкая слеза
Нас с тобой связали навсегда.
Милая вы фея, барыня, судьба,
Что-то нынче добрая, не как всегда.
Только так идти нам рядом, хлеб печаль делить на пару,
Но мне порой бывает странно, что жизнь проходит безоглядно,
Что след оставить так непросто на земле и в душе.
Год за годом мчусь я в спешке за своей мечтой,
Все хочу успеть на поезд, что давным-давно ушел.
Что прошло, то не воротишь, что придет — не миновать,
Только жизни параллели мне подарят все опять —
Вечную дорогу, робкую слезу,
Боль, печаль, разлуку и мечту,
Дней моих весенних славный перезвон,
Песню колыбельную прибрежных волн.
Только так идти нам рядом, хлеб печаль делить на пару,
Все, что было и что будет, подарю я тебе.
Но мне порой бывает странно, что жизнь проходит безоглядно,
Что след оставить так непросто на земле и в душе.
Songtekstvertaling
22 uur uit elkaar is een jaar voor mij.
En de treinen brengen ons naar verschillende steden.
Ik vertrek om terug te keren, om de pijn van verlies te overwinnen.
Ik ga weg, maar bij elke stap die ik zet, kom ik de hele nacht naar je toe.
Eternal road, the timid tear
Jij en ik zijn voor altijd gebonden.
Lieve fee, dame, het lot,
Nu iets aardigs, niet zoals altijd.
De enige manier om bij ons in de buurt te komen, het brood van verdriet om te delen voor een paar,
Maar soms vind ik het vreemd dat het leven roekeloos voorbijgaat.,
Dat het zo moeilijk is om een spoor achter te laten op de grond en in de ziel.
Jaar na jaar haast ik me na mijn droom,
Ik wil nog steeds de trein halen die lang geleden is vertrokken.
Wat voorbij is, kun je niet meer terug, wat zal komen-zal niet voorbij gaan,
Alleen leven parallellen zullen me alles weer geven. —
Een eeuwige weg, een timide scheur. ,
Pijn, verdriet, scheiding en de droom,
Mijn lente dagen zijn een glorieuze klokkenspel,
Song lullaby of coastal waves.
De enige manier om bij ons in de buurt te komen, het brood van verdriet om te delen voor een paar,
Alles wat was en zal zijn, zal ik je geven.
Maar soms vind ik het vreemd dat het leven roekeloos voorbijgaat.,
Dat het zo moeilijk is om een spoor achter te laten op de grond en in de ziel.