Сухие — Война&мир songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Война&мир" van Сухие.
Songteksten
Моя подруга просто дура: продалась за мех и кожу.
Позволяет же культура продаваться и дороже.
И реклама позволяет очень много:
На обложках куча звезд,
Но их не видно из-за смога.
Не блевать, а улыбаться — главный принцип наших встреч.
А где-то плачет, только тихо, тот, кто смог себя сберечь.
Это мир, мама. Такой уж, мир, мама.
Ты видишь, мир, мама. Ведь не война.
Это мир, мама. Плохой, но мир, мама.
Как хорошо, мама, что не война.
И быстрый секс, минет в сортире страшно липкий, словно клей.
Мы спим с девчонками из чата, даже с женами друзей.
Жены, в общем-то, не против. И до продолженья рода
объясняют эти связи феминизмом и свободой.
Мы обсуждаем это в блогах, оставляем без ответа.
А где-то плачет юный юзер на пространствах интернета.
Один мой друг почти удачен, он почти у высших сфер.
Он одевается в «Версаче», любит «Дэниэлз» и «Порше».
Он выбирает модный способ продвижения идей:
отдается всем мужчинам. А в народе просто гей.
Он говорит, его душевный строй необычайно тонок.
А где-то плачет, где-то плачет неродившийся ребенок.
Жизнь безумных приключений, самый острых ощущений
без особых возрастных ограничений.
Хочешь в глотку или в вену, под язык или на душу.
Креативность твоей мысли заслужила пару суши.
Контрацепция мозгов, да только стоит ли об этом?
А где-то по заказу плачет тот, кто раньше был поэтом.
А тем, кто раньше пел протест, уже давно даны медали.
Их социальный рок теперь совсем не актуален.
Я и сама почти смеюсь, когда пою тут «воче дольче».
Тщеславный грех мне не дает смеяться громче.
Ведь каждый клоун ждет, чтоб все к нему серьезно относились.
А где-то плачет главный Бог над тем, как мы не изменились.
Songtekstvertaling
Mijn vriendin is een dwaas: ze verkocht zichzelf voor bont en leer.
Cultuur stelt u ook in staat om duurder te verkopen.
En reclame maakt veel:
Er staan veel sterren op de dekens.,
Maar je kunt ze niet zien door de smog.
Niet om over te geven, maar om te lachen — het belangrijkste principe van onze vergaderingen.
En ergens huilend, alleen in stilte, degene die zichzelf kon redden.
Dit is de wereld, moeder. Dit is de wereld, moeder.
Je ziet de wereld, moeder. Het is geen oorlog.
Dit is de wereld, moeder. Slecht, maar de wereld, moeder.
Het is goed, moeder, dat het geen oorlog is.
En snelle seks, pijpbeurt in het toilet vreselijk plakkerig, zoals lijm.
We slapen met de meisjes van de chat, zelfs met de vrouwen van vrienden.
Vrouwen vinden het niet erg. En tot de voortplanting
zij verklaren deze verbanden met feminisme en vrijheid.
We bespreken dit in blogs en laten het onbeantwoord.
En ergens huilt een jonge gebruiker op het Internet.
Een van mijn vrienden is bijna succesvol, hij is bijna in de hogere rijken.
Hij kleedt zich in Versace, houdt van Daniels en Porsches.
Hij kiest een modieuze manier om ideeën te promoten:
aan alle mannen gegeven. En in de mensen gewoon homo.
Hij zegt dat zijn mentale structuur ongewoon dun is.
En ergens huilend, ergens huilend ongeboren kind.
Een leven van gekke avonturen, de meest opwindende
geen speciale leeftijdsbeperkingen.
Je wilt het in de keel of in de ader, onder de tong of op de ziel.
De creativiteit van je gedachte heeft je een paar sushi opgeleverd.
Hersen anticonceptie, maar is het het waard?
En ergens op verzoek, huilt iemand die ooit dichter was.
En degenen die vroeger protesteerden hebben lange tijd medailles gekregen.
Hun sociale rots is niet langer relevant.
Ik lach mezelf bijna uit als ik "voce Dolce" zing.
Een ijdele zonde weerhoudt me ervan om nog harder te lachen.
Immers, elke clown wacht tot iedereen hem serieus neemt.
En ergens huilt de oppergod over hoe we niet veranderd zijn.