Subsonica — Alba A Quattro Corsie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alba A Quattro Corsie" van Subsonica.
Songteksten
Come bagliori residui in un fondo d’oceano
dentro i ricordi annegare in un tempo che non c'èpiù,
con il coraggio di chi non ha nulla da perdere,
sento l’odore di asfalto di pioggia di polvere.
Come abbaglianti meduse in un fondo d’oceano
scie di pensieri su quello che èstato, su ciòche sarà.
Luce di quasi mattino in gocce di nuvole,
sento l’odore di asfalto di pioggia di polvere.
Come se il sonno potesse impedirti di fingere,
come se tutto potesse ad un tratto rivivere.
Guardo i tuoi occhi socchiusi ed ho voglia di piangere,
scendono in gola la pioggia l’asfalto la polvere.
Come bagliori residui in un fondo d’oceano
dentro i ricordi annegare in un tempo che non c'èpiù,
vedo gli errori che non ha piùsenso ripetere,
sento l’odore di asfalto di pioggia di polvere.
Prima di andare, prima di andare, prima di andare
senza voltarsi più.
Come abbaglianti meduse in un fondo d’oceano
scie di pensieri su quello che lascio, su ciòche sarà,
luce di quasi mattino in gocce di nuvole,
sento l’odore di asfalto di pioggia di polvere.
Prima di andare, prima di andare, prima di andare…
Songtekstvertaling
Als restgloeien op een oceaanbodem
herinneringen verdrinken in een tijd die er niet meer is.,
met de moed van degenen die niets te verliezen hebben,
Ik ruik het asfalt van stofregen.
Als verblindende kwallen op een oceaanbodem
gedachten over wat is geweest, wat zal zijn.
Bijna ochtendlicht in wolken,
Ik ruik het asfalt van stofregen.
Alsof slaap je kan tegenhouden om te doen alsof.,
alsof alles plotseling weer tot leven kan komen.
Ik kijk naar je ogen op een kier en Ik wil huilen,
in de keel de regen het asfalt het stof.
Als restgloeien op een oceaanbodem
herinneringen verdrinken in een tijd die er niet meer is.,
Ik zie de fouten die niet langer zinvol zijn om te herhalen,
Ik ruik het asfalt van stofregen.
Voordat je gaat, voordat je gaat, voordat je gaat
niet meer draaien.
Als verblindende kwallen op een oceaanbodem
sporen van gedachten over wat ik achterlaat, over wat er zal zijn,
bijna ochtendlicht in wolken,
Ik ruik het asfalt van stofregen.
Voordat je gaat, voordat je gaat, voordat je gaat…