Streetlight Manifesto — Forty Days songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Forty Days" van Streetlight Manifesto.

Songteksten

And it’s been forty days
I’ve tried forty ways
You will never quite leave your sins behind
They’ll haunt you, taunt you until the day you die
You will never really go You’ll just think about it much but you’ll need to know how the story ends,
so you’ll sit around, even though you should just go Tell your friends what you have heard, show them all the lies unlearned
And when you really go, you will really know you were never meant for earth
What’s it worth?
If we’re going to break it down with any logic, it’s absurd.
And no matter where we go, we are not alone
When the silence turns to cries of «Why?»
What a way to begin: we inherit sin
And nobody’s going to quench your thirst when the well runs dry
And nobody’s going to hold your hand on the day you die.
I’ve tasted seven sins, so they won’t let me in
I knock knock knock until my knuckles are bruised and raw
Stuck in the middle with my blood in a puddle on the floor
No made my bed, I’ll judge myself
And only then and there will we disappear to our final resting place
What a waste!
So many decent people at the gates.
And no matter where we go, we are not alone
When the silence turns to cries of «Why?»
What a way to begin: we inherit sin
And nobody’s going to quench your thirst when the well runs dry
And nobody’s going to hold your hand on the day you die.
And no matter who you know, you would be alone
When the silence turns to cries of «Why?»
What a way to begin: we inherit sin
And nobody’s going to quench your thirst when the well runs dry
The well runs dry
And nobody’s going to hold your hand on the day you die.

Songtekstvertaling

En het is 40 dagen geleden.
Ik heb veertig manieren geprobeerd.
Je zult nooit je zonden achterlaten.
Ze zullen je achtervolgen, bespotten tot de dag dat je sterft.
Je zult nooit echt gaan Je zult er gewoon veel over nadenken maar je moet weten hoe het verhaal eindigt,
dus je blijft hier zitten, ook al moet je gewoon je vrienden vertellen wat je hebt gehoord, laat ze alle leugens zien die je niet geleerd hebt.
En als je echt gaat, zul je echt weten dat je nooit voor de aarde bestemd was.
Wat is het waard?
Als we het met enige logica willen afbreken, is het absurd.
En waar we ook heen gaan, we zijn niet alleen.
Als de stilte verandert in kreten van "waarom?»
Wat een manier om te beginnen: we erven de zonde
En niemand zal je dorst lessen als de put droog is.
En niemand zal je hand vasthouden op de dag dat je sterft.
Ik heb zeven zonden geproefd, dus ze laten me niet binnen.
Ik klop klop klop tot mijn knokkels gekneusd en rauw zijn
Vast in het midden met mijn bloed in een plas op de vloer
Geen bed opgemaakt, ik oordeel over mezelf.
En alleen dan en daar zullen we verdwijnen naar onze laatste rustplaats
Wat een verspilling.
Zoveel fatsoenlijke mensen aan de poorten.
En waar we ook heen gaan, we zijn niet alleen.
Als de stilte verandert in kreten van "waarom?»
Wat een manier om te beginnen: we erven de zonde
En niemand zal je dorst lessen als de put droog is.
En niemand zal je hand vasthouden op de dag dat je sterft.
En wie je ook kent, je zou alleen zijn.
Als de stilte verandert in kreten van "waarom?»
Wat een manier om te beginnen: we erven de zonde
En niemand zal je dorst lessen als de put droog is.
De put is droog
En niemand zal je hand vasthouden op de dag dat je sterft.