Street To Nowhere — Dead Cliche songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dead Cliche" van Street To Nowhere.
Songteksten
I strayed from the kitchen
That’s where we kept the knives
That could slice the tense air from clenched fists.
I wasn’t partial to pain
But I fled home every day,
Starin at the veins through the skin on my wrist.
And in the morning
When my throat burned like cuts and scrapes
And salty dry eyes refused to wake
The only warmth were cold hands of a mother
She’d say «It'll be ok.»
And I’d be nothing but a dead cliché(a dead cliché)
A dead cliché
With nothing to say (nothing to say, nothing to say)
But farewell notes are so passé.
So shoot me in the gallery
We’ll call it art
You can critique the bloodstains on the floor.
Why let my death go to waste
If I’m dying anyway
I might as well have something to die for.
Because I’m breathin in dead air
I’m tuggin at dead skin
I know the only road I walk is a dead end.
And the papers would agree,
It’s the only fame I see
Because all the greatest artists are insane
Or dead.
And I’d be no more than a dead cliché(a dead cliché)
A dead cliché
With nothing to say (nothing to say, nothing to say)
But farewell notes are so passé.
Made a heart out of tape and wire.
I painted it the color of crying eyes
I wore it on my sleeve
For the vultures to see
And screamed
You’re born, you learn, you work, decay, and die.
And I’d be no more than a dead cliché,
A dead cliché, a dead cliché,
With nothing to say
But farewell notes are so…
And I’d be no more than a dead cliché(a dead cliché)
A dead cliché
With nothing to say (nothing to say, nothing to say)
But farewell notes are so…
Oh, farewell notes are so passé.
Songtekstvertaling
Ik ben van de keuken afgedwaald.
Daar lagen de messen.
Dat kan de gespannen lucht uit geklemde Vuisten snijden.
Ik hield niet van pijn.
Maar ik vluchtte elke dag naar huis.,
Starin aan de aderen door de huid op mijn pols.
En in de ochtend
Toen mijn keel brandde als snijwonden en schrammen
En de zoute droge ogen weigerden wakker te worden.
De enige warmte waren koude handen van een moeder.
Ze zei: "het komt wel goed.»
En ik zou niets anders zijn dan een dood cliché(een dood cliché)
Een dood cliché
Met niets te zeggen (niets te zeggen, niets te zeggen)
Maar afscheidsbriefjes zijn zo passé.
Dus schiet me neer in de galerie.
We noemen het kunst.
Je kunt de bloedvlekken op de vloer bekritiseren.
Waarom mijn dood verspillen?
Als ik toch doodga
Ik kan net zo goed iets hebben om voor te sterven.
Omdat ik adem in dode lucht.
Ik ben tuggin van dead skin.
Ik weet dat de enige weg die ik bewandel een dood spoor is.
En de kranten zouden het eens zijn,
Het is de enige roem die ik zie
Omdat alle grootste artiesten gek zijn.
Of dood.
En ik zou niet meer zijn dan een dood cliché(een dood cliché)
Een dood cliché
Met niets te zeggen (niets te zeggen, niets te zeggen)
Maar afscheidsbriefjes zijn zo passé.
Maakte een hart van tape en draad.
Ik schilderde het de kleur van huilende ogen
Ik droeg het op mijn mouw
Voor de gieren om te zien
En schreeuwde
Je wordt geboren, Je leert, je werkt, rot en sterft.
En ik zou niet meer zijn dan een dood cliché,
Een dood cliché, een dood cliché,
Met niets te zeggen.
Maar afscheidsbriefjes zijn zo…
En ik zou niet meer zijn dan een dood cliché(een dood cliché)
Een dood cliché
Met niets te zeggen (niets te zeggen, niets te zeggen)
Maar afscheidsbriefjes zijn zo…
Afscheidsbriefjes zijn zo passé.