Strawbs — The Hangman And The Papist songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Hangman And The Papist" van Strawbs.
Songteksten
The village square stands quiet
The curfew still enforced
The streets are even clear of dogs and whores
Like some evil bird of prey
The scaffold spreads its wings
The people build their fires and bolt their doors
The mayor is giving dinner to the officers' wives
His eldest son is learning how to fawn
The barrack block is hushed and tense
The soldiers drawing lots
Who will be the hangman in the dawn?
The lot falls on a young man
Who has served for but a year
His home is in the village close nearby
He shivers at the thought of what
He’s forced to do next day
He wonders who it is, who has to die?
And the full moon casts a cold light
On the gloomy prison walls
The papist walks his cell, he cannot sleep
He hears the waiting gallows creaking
Just beyond that door
He prays for he has no more tears to weep
The day begins to break
A muffled drums begins to sound
A crowd begins to gather in the square
The presence of the hangman in his terrifying mask
Weighs heavy on the minds of all those there
The colonel reads the sentence
Which the papist knows by heart
He has failed to show allegiance to the King
His crime is thus with God himself
And in His name he must hang
The papist, head held high, says not a thing
The jailer binds his hands
And puts his blindfold to his eyes
He leads him through the door before the crowd
The hangman sees his victim
And the blood drains from his face
He sees his younger brother standing proud
The hangman tries to protest
But is ordered to proceed
His trembling hands begin to take the strain
His eyes are blind with streaming tears
And he cries for all to hear
Forgive me, God, we hang him in Thy name
Forgive me, God, we hang him in Thy name
Forgive me, God, we hang him in Thy name
Oh, please forgive me, God, we hang him in Thy name
Forgive me, God, we hang him in Thy name
Songtekstvertaling
Het dorpsplein staat stil
De avondklok is nog steeds van kracht.
De straten zijn zelfs vrij van honden en hoeren.
Als een boze roofvogel
Het schavot spreidt zijn vleugels
De mensen bouwen hun vuur en vergrendelen hun deuren.
De burgemeester geeft Eten aan de vrouwen van de officieren.
Zijn oudste zoon leert hoe hij moet fawn
Het Barak blok is gedempt en gespannen.
De soldaten die loten
Wie zal de beul zijn in de dageraad?
Het lot valt op een jonge man
Die slechts een jaar heeft gediend
Zijn huis is in het dorp dichtbij
Hij rilt bij de gedachte aan wat
Hij moet het de volgende dag doen.
Hij vraagt zich af wie er moet sterven.
En de volle maan werpt een koud licht
Op de sombere gevangenismuren
De papist wandelt in zijn cel, hij kan niet slapen.
Hij hoort de wachtende galg kraken.
Net achter die deur.
Hij bidt want hij heeft geen tranen meer om te huilen
De dag begint te breken
Een gedempte drums begint te klinken
Een menigte begint zich te verzamelen op het plein
De aanwezigheid van de beul in zijn angstaanjagende masker
Weegt zwaar op de hoofden van al degenen daar
De kolonel leest de zin voor.
Wat de paapheid uit het hoofd weet.
Hij heeft geen trouw aan de koning getoond.
Zijn misdaad is dus bij God zelf.
En in zijn naam moet hij hangen.
De papist, hoofd omhoog gehouden, zegt niets.
De cipier bindt zijn handen
En doet zijn blinddoek voor zijn ogen
Hij leidt hem door de deur voor de menigte.
De beul ziet zijn slachtoffer.
En het bloed stroomt van zijn gezicht
Hij ziet zijn jongere broer trots staan.
De beul probeert te protesteren.
Maar wordt bevolen verder te gaan.
Zijn trillende handen beginnen de spanning te krijgen.
Zijn ogen zijn blind met stromende tranen
En hij roept om allen te horen
Vergeef me, God, we hangen hem op in uw naam.
Vergeef me, God, we hangen hem op in uw naam.
Vergeef me, God, we hangen hem op in uw naam.
Vergeef me, God. we hangen hem op in uw naam.
Vergeef me, God, we hangen hem op in uw naam.