Strapping Young Lad — Room 429 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Room 429" van Strapping Young Lad.
Songteksten
What you don’t understand is where everything’s leading
When all of the signs you see still point to overload
As you reach out your hand, a shattered picture’s receding
Like tail-lights along that lonesome stretch of broken road
'Cause you’ve been to the past and it’s just a reminder
A recollection of faces that will never come to call
When you’ve cut through the mask
When you’ve been through the grinder
Sometimes you forget that you had ever been there at all
Up here in room 429
Yeah the world ain’t so unkind
I want to take you to that empty room tonight
In the shadow of doubt, in the crush of an instant
Standing in the rain outside my door hand on your knife
When you reach a brick wall, there is still a decision
Always thought if I had to lose I’d surely choose my life
Up here in room 429
Yeah the world ain’t so unkind
I want to take that empty room tonight
We’ll tell the world outside the door
That we ain’t never coming back no more
I want to stay in here til we turn off the night
Til we turn off the night
City breathes so softly, everything is sleeping
I am at the window silently watching
I can see you standing alone against the winter
I can hear hear you asking but the streets they are not giving
Don’t look to the ocean, restless in its dreaming
Dont look to the heavens for they will tell you nothing
If living is for learning then dying is forgetting
Once we have forgotten the we can go on living
In a lifetime of hope, in a second of kindness
There is never a doubt that we are born and die alone
From within or without there’s no way they can find us
When they knock at the door the lights are on but we ain’t home
Songtekstvertaling
Wat je niet begrijpt is waar alles naartoe leidt.
Als alle tekens die je ziet nog steeds wijzen op overbelasting
Als je je hand uitsteekt, trekt een verbrijzelde foto zich terug.
Als achterlichten langs dat eenzame stuk gebroken weg
Want je bent in het verleden geweest en het is gewoon een herinnering
Een herinnering aan gezichten die nooit zullen komen.
Als je door het masker bent geknipt
Als je door de molen bent gegaan
Soms vergeet je dat je er ooit was geweest.
Hier in kamer 429.
Ja, de wereld is niet zo onaardig
Ik wil je vanavond naar die lege kamer brengen.
In de schaduw van twijfel, in de liefde van een moment
In de regen voor mijn deur staan hand op je mes
Als je bij een stenen muur komt, is er nog steeds een beslissing
Ik dacht altijd dat als ik moest verliezen, ik zeker mijn leven zou kiezen.
Hier in kamer 429.
Ja, de wereld is niet zo onaardig
Ik wil die lege kamer vanavond nemen.
We vertellen de wereld buiten de deur
Dat we nooit meer terugkomen.
Ik wil hier blijven tot we de nacht afsluiten.
Tot we de nacht uitzetten
De stad ademt zo zacht, alles slaapt.
Ik sta stil bij het raam te kijken.
Ik zie je alleen staan tegen de winter
Ik kan je horen vragen, maar de straten die ze niet geven ...
Kijk niet naar de oceaan, rusteloos in zijn dromen.
Kijk niet naar de hemel want ze zullen je niets vertellen
Als leven is om te leren, is sterven vergeten.
Als we vergeten zijn, kunnen we verder leven.
In een leven van hoop, in een seconde van vriendelijkheid
Er is geen twijfel dat we alleen geboren en alleen sterven.
Van binnen of Van buiten kunnen ze ons niet vinden.
Als ze op de deur kloppen, zijn de lichten aan, maar we zijn niet thuis.