Still Life — Small songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Small" van Still Life.
Songteksten
So in time I found I couldn’t swear by anything. Nothing at all.
There’s nothing that cuts through your everything.
Leaving you humbled and small, … but I’m here anyway.
Nothing big to say. It’s just I’ve wander in this dark for so long,
And never found my way. Do you think you would?
Do you think you could smile and say it could be okay?
We won’t think about that today. It was just wishful thinking anyway…
I can’t see higher than the walls I build in front of me.
I can’t see forward when I’m this flat on my back.
I find these stones and call them real (could never be).
What began as hope to heal could scar, make me feel whole.
It could look so pretty on paper. It would feel so deep in blood.
Sit and tell me your story awhile. Before you move along… honestly?
All this fear can tower over me, sometimes I don’t move to free.
Fumble to guess what any of this means.
Stumble to understand the little i’ve seen. It seems a dream…
Always so sorry. Found myself wandering and so far away.
So far away from home. We built ourselves too big.
Tangled and hanging by our common threads. Always so sorry.
Please forgive…
Songtekstvertaling
Dus na verloop van tijd kon ik nergens meer op zweren. Helemaal niets.
Er is niets dat door je alles heen snijdt.
Ik laat je nederig en klein achter, maar ik ben er toch.
Er valt niets te zeggen. Ik dwaal al zo lang in het donker.,
En nooit mijn weg gevonden. Denk je dat je dat zou doen?
Denk je dat je kunt lachen en zeggen dat het goed is?
Daar zullen we vandaag niet aan denken. Het was toch maar een wens.…
Ik kan niet hoger zien dan de muren die ik voor me Bouw.
Ik kan niet vooruit kijken als ik zo plat op mijn rug ben.
Ik vind deze stenen en noem ze echt (kan nooit zijn).
Wat begon als hoop om te genezen, kan littekens geven, me compleet laten voelen.
Het kan er zo mooi uitzien op papier. Het zou zo diep in het bloed voelen.
Ga zitten en vertel me je verhaal. Voordat je verder gaat... eerlijk?
Al die angst kan boven me uitstijgen, soms beweeg ik niet om vrij te zijn.
Fumble om te raden wat dit allemaal betekent.
Struikelen om het weinige te begrijpen dat ik heb gezien. Het lijkt een droom…
Het spijt me altijd zo. Ik liep rond en was zo ver weg.
Zo ver weg van huis. We hebben onszelf te groot gebouwd.
Verward en hangend aan onze gemeenschappelijke draden. Het spijt me altijd zo.
Vergeef me alsjeblieft.…