Steve Seskin — Cactus In A Coffee Can songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cactus In A Coffee Can" van Steve Seskin.
Songteksten
she had the window and i had the aisle
she looked twenty-five but she was shakin' like a child
when we took off
i looked over and clutched in her hands
there was a cactus in a coffe can
she was holdin' that thing like it was all she had
she smiled at me but i could tell she was sad
somewhere over denver i asked her her name
she said elena then told me she came from santa fe
she ordered a drink and a wall came down
yeah she started talkin' and pain poured out
she told me a story i’ll never forget
she had me in tears when she looked at me and said
my mom’s first love was crack
she made her livin' lyin' on her back
she gave me away on the day that i was born
she said the last ten years i spent trackin' her down
it just don’t seem fair that when i finally found her
she was almost gone
we had two weeks together to laugh and to cry
two weeks to say hello and goodbye
she gave me this cactus said it’s kinda like me
it’ll hurt you to hold it but it blooms every spring
she said i’m on my way back to new mexico
was gonna scatter her ashes where the desert winds blow
but
Songtekstvertaling
zij had het raam en ik had het gangpad.
ze zag er 25 uit, maar ze trilde als een kind.
toen we vertrokken
ik keek om me heen en hield me vast in haar handen.
er zat een cactus in een koffiekan.
ze hield dat ding vast alsof het alles was wat ze had.
ze lachte naar me, maar ik zag dat ze verdrietig was.
ergens boven denver vroeg ik haar naam.
ze zei dat elena me toen vertelde dat ze uit santa fe kwam.
ze bestelde een drankje en er kwam een muur naar beneden.
ja, ze begon te praten en de pijn stroomde uit
ze vertelde me een verhaal dat ik nooit zal vergeten.
ze had me in tranen toen ze naar me keek en zei:
mijn moeders eerste liefde was crack.
ze liet haar leven op haar rug liggen.
ze gaf me weg op de dag dat ik geboren werd.
ze zei dat ik haar de laatste tien jaar heb opgespoord.
het is gewoon niet eerlijk dat toen ik haar eindelijk vond
ze was bijna weg.
we hadden twee weken samen om te lachen en te huilen.
twee weken om gedag te zeggen en afscheid te nemen.
ze gaf me een cactus die zei dat het op mij leek.
het zal je pijn doen om het vast te houden maar het bloeit elke lente
ze zei dat ik op de terugweg naar new mexico was.
zou haar as verstrooien waar de woestijnwind waait
maar