Steve Mednick — Dance of Innocents songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dance of Innocents" van Steve Mednick.
Songteksten
I watch the dance of innocents
It’s taken up space in my brain
Those red haired girls are full of woe
Tears falling from their eyes like rain
I’m full of rage… my heart feels pain…
For the exiles from a foreign land
Will they ever smile, again?
I hear the songs of sorrow
Right down to the pit of my soul
Emerald boys can’t lift their heads
Misery forced their hearts to roam
I’m full of rage… my heart feels pain…
For the banished from a foreign land
Will they ever smile, again?
No more milk and honey… oh-oh-oh…no more land to graze
No valleys so dear to my heart … I’m naked, i can barely breath
The tyrant’s heel is on my neck… I'm gazing at his blood stained hand
Damn the cur—sed strangers… they've come and took my land
The land of promise is in my sights… we can only wait and see
The land of promise is in my sights… we can only wait and see
I feel the plague of loneliness
I’m unseen in a crowded room
I serve to please the Brahmin’s needs
In a house just shelter not home
I’m full of rage… my heart feels pain…
For the homeless from a foreign land
Will they ever smile, again?
Songtekstvertaling
Ik kijk naar de dans van onschuldigen.
Het neemt ruimte in mijn hersenen in beslag.
Die roodharige meisjes zitten vol ellende.
Tranen vallen uit hun ogen als regen
Ik zit vol woede ... mijn hart voelt pijn…
Voor de ballingen uit een vreemd land
Zullen ze ooit weer lachen?
Ik hoor de liedjes van verdriet
Tot in de put van mijn ziel
Smaragdjongens kunnen hun hoofd niet optillen.
Ellende dwong hun harten om te zwerven.
Ik zit vol woede ... mijn hart voelt pijn…
Voor de verbannen uit een vreemd land
Zullen ze ooit weer lachen?
Geen melk en honing meer... oh-oh-oh...no meer land om te grazen
Geen valleien die me zo dierbaar zijn ... Ik ben naakt, Ik kan nauwelijks ademen.
De hiel van de tiran zit in m ' n nek.
Verdomme, die verdomde vreemdelingen ... ze zijn gekomen en hebben mijn land afgepakt.
Het land van de belofte is in mijn zicht... we kunnen alleen maar wachten en zien
Het land van de belofte is in mijn zicht... we kunnen alleen maar wachten en zien
Ik voel de plaag van eenzaamheid
Ik ben onzichtbaar in een drukke kamer.
Ik dien om de behoeften van de brahmaan te bevredigen.
In een huis gewoon onderdak niet thuis
Ik zit vol woede ... mijn hart voelt pijn…
Voor de daklozen van een vreemd land
Zullen ze ooit weer lachen?