Steve Green — He Holds The Keys songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "He Holds The Keys" van Steve Green.
Songteksten
Death rides blackened clouds across the sky
The Son of man lays down to die
With every pounding blow upon the nail
Thunder rumbles all through hell
And from death’s barren womb the captives cry
Who is there to free us should He die
His grave becomes a door, He enters in To face the author of all sin
Defying death and the grave He takes their keys
And with them every captive frees
And from death’s barren womb the captives cry
Arise for our redemption draweth nigh
For He holds the keys
He holds the keys
And though we’ve been held captive
At long last we are free
For He holds the keys
Against the gates of hell I now resist
For the shackles that had torn my wrists
Lay before me now upon the ground
To sin I am no longer bound
For from death’s barren womb
He heard my cry
And loosed the chains that bound me to a lie
And to all the things that have kept you away
That keep you defeated day after day after day
The heartache that nobody sees
That eats at your soul like a cruel disease
He who set the captives free
It is He, it is He who holds your keys
He holds the keys
Songtekstvertaling
De dood drijft zwarte wolken aan de hemel
De Zoon des Mensen ligt neer om te sterven
Met elke klap op de nagel.
Donder rommelt door de hel
En uit de onvruchtbare baarmoeder huilen de gevangenen
Wie is er om ons te bevrijden als hij sterft?
Zijn graf wordt een deur, hij komt binnen om de auteur van alle zonde te confronteren.
Hij trotseert de dood en het graf hij neemt hun sleutels
En bij hen zijn alle gevangenen.
En uit de onvruchtbare baarmoeder huilen de gevangenen
Sta op voor onze verlossing nabij
Want hij heeft de sleutels
Hij heeft de sleutels.
En hoewel we gevangen gehouden zijn
Eindelijk zijn we vrij.
Want hij heeft de sleutels
Tegen de poorten van de hel verzet ik me nu
Voor de boeien die mijn polsen hadden gescheurd
Ga nu voor me liggen op de grond.
Aan de zonde ben ik niet langer gebonden.
Want uit de onvruchtbare baarmoeder van de dood
Hij hoorde mijn schreeuw.
En de ketenen losgelaten die mij aan een leugen vastbonden.
En op alle dingen die je weg hielden
Dat je elke dag verslagen houdt.
Het verdriet dat niemand ziet
Dat eet aan je ziel als een wrede ziekte.
Degene die de gevangenen vrij liet.
Hij is het, Hij is het die je sleutels vasthoudt.
Hij heeft de sleutels.