Stereolab — Long Life Love songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Long Life Love" van Stereolab.
Songteksten
The skeleton goes twirling in the sea
For having been disobeyed to people
The father had drowned his daughter’s body
No one could remember why exactly
A lost fisherman thought he’d caught big fish
The hanging bones were instead nightmarish
He rushed back home with her caught in his line
Lit a fire which appeased his panic
Kind ladies untangled her from her klink
To keep her warm, cloaked her with furs and hides
Starting to soften in the warm silence
Fell asleep, untempted by her presence
He was dreaming, a tear formed in his eyes
She saw it shine, suddenly felt thirsty
Unfurled her bones, brought her mouth to the tear
She drank and drank, it felt like a river
Plunged her hand in and gently pulled his heart
Her four-fold drum that would follow her prayer
They woke up all entwined, breath against breath
Got up to live by the sea where they were fed
By the ocean
No, they are not afraid, death has its place
In order to create, in order to live
She’d beat the drum and would sing for new flesh
Sing for hair, eyes, chubby hands, legs, and breasts
All that a woman needs would then surface
She sang some more to bear the sleeping child
Slipped in back with him, new skin against skin
Returned the heart, the magnificent drum
Songtekstvertaling
Het skelet draait rond in de zee
Omdat ik ongehoorzaam was aan de mensen.
De vader had het lichaam van zijn dochter verdronken.
Niemand kon zich herinneren waarom.
Een verloren Visser dacht dat hij grote vissen had gevangen.
De hangende botten waren in plaats daarvan een nachtmerrie.
Hij haastte zich naar huis met haar gevangen in zijn Rij.
Hij stak een vuur aan, dat zijn paniek tot rust bracht.
Aardige dames hebben haar losgemaakt van haar klink.
Om haar warm te houden, haar te bedekken met bont en huiden
Beginnen te verzachten in de warme stilte
Ze viel in slaap, zonder haar aanwezigheid.
Hij droomde, een traan gevormd in zijn ogen
Ze zag het schijnen, voelde plotseling dorst.
Ontvouwde haar botten, bracht haar mond naar de scheur.
Ze dronk en dronk, het voelde als een rivier.
Stak haar hand erin en trok zachtjes zijn hart
Haar viervoudige drum die haar gebed zou volgen
Ze werden wakker, verstrengeld, adem tegen adem.
Stond op om te leven bij de zee waar ze werden gevoed
Bij de oceaan
Nee, ze zijn niet bang, de dood heeft zijn plaats
Om te creëren, om te leven
Ze sloeg op de trommel en zong voor nieuw vlees.
Zing voor haar, ogen, mollige handen, benen en borsten
Alles wat een vrouw nodig heeft zou dan naar boven komen.
Ze zong wat meer om het slapende kind te baren.
Gleed met hem naar achteren, nieuwe huid tegen huid
Gaf het hart terug, de prachtige trommel