Stephen Thomas — Freeway songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Freeway" van Stephen Thomas.
Songteksten
the time has finally come
you’re finally at peace
unchained and broken from the life that used to be
filled with your love
and happiness from two
all that’s left is the memory of you
pack up my bags and i head out by dawn
half a tank of gas to my name
nowhere to belong
drive down the freeway with the wind in my hair
the end of the road is coming
you’re not there
wait for me when the sun hits the horizon
wait for me when there’s nothing left to fear
but fear itself
wait for me when tomorrow never comes
wait for me when you get there
yeah, whoa, la-da-da, la-di-da-di-da
a year’s gone by, but still it feels the same
three hundred sixty five
the pain remains
a walking open wound; what i am to the world
reliving emptiness left by a girl
unpack my bags and i release some tears
wondering how i made it through the years
wait for me when the sun hits the horizon
wait for me when there’s nothing left to fear
but fear itself
wait for me when tomorrow never comes
wait for me
the day we met
the day we kissed
the day we fell in love like this
the time before you said goodbye
and the first tear fell from my eyes
i spent so many nights alone
when are you coming home?
im waiting
wait for me when the words don’t come too easily
wait for me when the sun doesn’t shine on your face
wait for me when you open up your eyes
wait for me
i spent so many nights alone
wondering when you were coming home
you left me in the barren place
without steps for me to retrace
im waiting
im waiting, im waiting
im waiting and waiting
im waiting, waiting
Songtekstvertaling
de tijd is eindelijk gekomen.
je hebt eindelijk rust.
unchained and broken from the life that used to be
gevuld met je liefde
en geluk van twee
het enige wat overblijft is de herinnering aan jou.
pak m ' n koffers en ik vertrek bij dageraad.
een halve tank benzine op mijn naam.
nergens thuis te horen
rijd over de snelweg met de wind in Mijn haar
het einde van de weg komt eraan.
je bent er niet.
wacht op mij als de zon de horizon bereikt
wacht op mij als er niets meer te vrezen is.
maar vrees zelf
wacht op mij als morgen nooit komt
wacht op me als je er bent.
Ja, whoa, la-da-da, la-di-da-di-da
een jaar is voorbij, maar toch voelt het hetzelfde.
driehonderd vijfenzestig.
de pijn blijft
een wandelende open wond, wat ik ben voor de wereld
het herbeleven van leegte achtergelaten door een meisje
pak mijn tassen uit en ik laat wat tranen los.
ik vroeg me af hoe ik door de jaren heen ben gekomen.
wacht op mij als de zon de horizon bereikt
wacht op mij als er niets meer te vrezen is.
maar vrees zelf
wacht op mij als morgen nooit komt
wacht op mij.
de dag dat we elkaar ontmoetten
de dag dat we kusten
de dag dat we zo verliefd werden
de keer voordat je afscheid nam.
en de eerste traan viel uit mijn ogen
ik heb zoveel nachten alleen doorgebracht.
wanneer kom je thuis?
ik wacht.
wacht op mij als de woorden niet te gemakkelijk komen
wacht op mij als de zon niet schijnt op je gezicht
wacht op me als je je ogen opent.
wacht op mij.
ik heb zoveel nachten alleen doorgebracht.
ik vroeg me af wanneer je thuis zou komen.
je liet me achter op de kale plek.
zonder stappen voor mij om na te gaan
ik wacht.
ik wacht, ik wacht.
ik wacht en wacht
ik wacht, wacht