Stephen Stills — Cannonball songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cannonball" van Stephen Stills.
Songteksten
I don’t know what was wrong
But I wasn’t as strong
I’ve seen daisies hold cannonballs above them
But if this was a dream
I still know that I’ve seen
Fields of daisies hold cannonballs above them
I’m so far from perfect
You still loved me when I so far from deserved it If I’m so brave why does looking you in the eye take every ounce of my courage?
I hang my face to the linoleum and count the freckles on the floor
All of us, all of us are a galaxy of tiny little storms
The good and evil in me wage a bloody civil war
The missiles whistle through me then the rebel pistols roar
I shiver and the final slivers of my chivalry retreat my shriveled core
I can’t imagine the I’ll ever be happy like before
Before, before
We’re sitting in a field in Golden Gate Park off Fulton and 4th
And I’ve never felt less alone
Just a block from the home I’ve outgrown
Five feet and forty years to the right from where dad proposed
An inch above this casserole of stones, grass and mud, rusty needles,
lost guitar picks, Indian tombs, and dinosaur bones
Everything happened all at once
And the world is spinning like a hubcap, and not just because of the drugs
We hugged and laid there in each others' arms all night
Even when the sprinklers cried on us we didn’t mind
We had the rest of our lives to be dry
So we stayed until the edges of the sky turned light
I would have stay until our hair turned white
The mosquitoes arrived to feast on time
Got drunk at our expense, we didn’t mind
We let them bite, we kept on kissing and obliged
Say «bottoms up, you’ve only got til Tuesday so enjoy the ride!»
And I couldn’t imagine that I would ever be unhappy again
And I whispered in your ear that this moment is already a poem
That I just figured out my first tattoo was going to be of bug bites
Decided I’d commemorate their bloody drink by printing three circles on my ankle, perfect and pink in permanent ink
The beautiful wounds that will keep me, you and this moment forever linked
To remind me when I fail myself, when I fail everyone around me When I misfire and come tearing through your walls
When the cocktail of humiliation and pain poisons my veins
And this carnival of carnage, this mansion of garbage, this parking lot of carcasses, this heartbreak party drains the spirit that remains
That I have been a part of something worthwhile
To remind me of the pleasure your pulse
The measure of your breath
The rise and fall of our fortunes and our chests
These spectacular triumphs and flops
That even if that moment meant nothing to the universe, it’s the closest thing
to God I’ve got
I’m so far from perfect
So far it’s been worth it
Songtekstvertaling
Ik weet niet wat er mis was.
Maar ik was niet zo sterk.
Ik heb madeliefjes gezien die kanonskogels boven zich houden.
Maar als dit een droom was
Ik weet nog steeds dat ik heb gezien
Velden van madeliefjes houden kanonskogels boven zich.
Ik ben zo verre van perfect.
Je hield nog steeds van me toen ik het zo verre van verdiende als ik zo dapper ben waarom neemt het in de ogen kijken van jou elke greintje van mijn moed?
Ik hang mijn gezicht aan het linoleum en tel de sproeten op de vloer.
We zijn allemaal een sterrenstelsel van kleine stormen.
Het goede en het kwade in Mij voeren een bloedige burgeroorlog.
De raketten fluiten door mij dan brullen de rebellenpistolen
Ik ril en de laatste splinters van mijn ridderlijke retraite mijn verschrompelde kern
Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit gelukkig zal zijn zoals vroeger.
Voor, voor
We zitten in een veld in Golden Gate Park bij Fulton en 4th.
En ik heb me nog nooit minder alleen gevoeld.
Een blok van huis ben ik ontgroeid.
Anderhalve meter en veertig jaar naar rechts van waar pa me ten huwelijk vroeg.
Een centimeter boven deze ovenschotel van stenen, gras en modder, roestige naalden,
verloren gitaarplicks, Indiaanse graven en dinosaurusbotten
Alles gebeurde in één keer.
En de wereld draait als een wieldop, en niet alleen vanwege de drugs
We knuffelden en lagen daar de hele nacht in elkaars armen.
Zelfs toen de sproeiers huilden, vonden we het niet erg.
We hadden de rest van ons leven om droog te zijn.
Dus bleven we tot de randen van de hemel licht werden
Ik zou blijven tot ons haar wit werd.
De muggen kwamen om op tijd te feesten.
We werden dronken ten koste van ons, we vonden het niet erg.
We lieten ze bijten, we bleven kussen en verplicht
Zeg " Proost, je hebt maar tot dinsdag dus geniet van de rit!»
En ik kon me niet voorstellen dat ik ooit weer ongelukkig zou zijn.
En ik fluisterde in je oor dat dit moment al een gedicht is.
Dat ik er net achter kwam dat mijn eerste tattoo van insectenbeten zou zijn.
Besloot dat ik hun bloederige drankje zou herdenken door drie cirkels op mijn enkel te drukken, perfect en roze in permanente inkt.
De mooie wonden die mij, jou en dit moment voor altijd met elkaar verbinden.
Om me eraan te herinneren als ik faal, als ik iedereen om me heen teleurstel ... als ik een fout maak en door je muren kom scheuren.
Als de cocktail van vernedering en pijn mijn aderen vergiftigt
En dit carnaval van slachting, dit huis van vuilnis, deze parkeerplaats van karkassen, dit liefdesverdriet feest zuigt de geest die overblijft
Dat ik deel uitmaakte van iets dat de moeite waard was.
Om me te herinneren aan het plezier dat je pols
De maat van je adem
De opkomst en val van onze fortuinen en borstjes
Deze spectaculaire triomfen en flops
Dat zelfs als dat moment niets betekende voor het universum, het het dichtst bij is.
bij God heb ik
Ik ben zo verre van perfect.
Tot nu toe is het de moeite waard geweest.