Stephen Foster & Dieter Reith — Old Folks At Home songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Old Folks At Home" van Stephen Foster & Dieter Reith.
Songteksten
Way down upon the Suwannee River
Far, far away
There’s where my heart is turning ever
There’s where the old folks stay
All up and down the whole creation
Sadly I roam
Still longing for my childhood station
And for the old folks at home
All the world is sad and dreary
Everywhere I roam
O dear ones, how my heart grows weary
Far from the old folks at home
All ‘round the little farm I wander’d
When I was young;
Then many happy days I squander’d
Many the songs I sung
When I was playing with my brother
Happy was I
Oh, take me to my kind old mother
There let me live and die
All the world is sad and dreary
Everywhere I roam
O dear ones, how my heart grows weary
Far from the old folks at home
One little hut among the bushes
One that I love
Still sadly to my memory rushes
No matter where I rove
When will I see the bees a humming
All ‘round the comb?
When shall I hear the banjo strumming
Down in my good old home
All the world is sad and dreary
Everywhere I roam
O dear ones, how my heart grows weary
Far from the old folks at home
Songtekstvertaling
Ver weg naar de Suwannee rivier
Ver, ver weg
Er is waar mijn hart altijd draait
Daar verblijven de oude mensen.
De hele schepping op en neer
Helaas zwerf ik rond
Ik verlang nog steeds naar mijn jeugdstation.
En voor de ouderen thuis
De hele wereld is triest en somber
Overal waar Ik zwerf
O geliefden, hoe mijn hart vermoeid wordt
Ver van de oude mensen thuis
De hele boerderij waar ik ronddwaal
Toen ik jong was;
Dan heb ik vele gelukkige dagen verspild.
Veel liedjes die ik zong
Toen ik met mijn broer speelde
Gelukkig was ik
Oh, Breng me naar mijn lieve oude moeder
Daar laat me leven en sterven
De hele wereld is triest en somber
Overal waar Ik zwerf
O geliefden, hoe mijn hart vermoeid wordt
Ver van de oude mensen thuis
Een kleine hut tussen de struiken
Een waar ik van hou
Nog steeds jammer voor mijn geheugen raast
Het maakt niet uit waar ik rove
Wanneer zal ik de bijen zien neuriën
Helemaal rond de kam?
Wanneer zal ik de banjo horen strompelen
In mijn goede oude huis
De hele wereld is triest en somber
Overal waar Ik zwerf
O geliefden, hoe mijn hart vermoeid wordt
Ver van de oude mensen thuis