Stephan Eicher — Déjeuner En Paix songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Déjeuner En Paix" van Stephan Eicher.

Songteksten

J’abandonne sur une chaise le journal du matin.
Les nouvelles sont mauvaises d’où qu’elles viennent.
J’attends qu’elle se réveille et qu’elle se lève enfin.
Je souffle sur les braises pour qu’elles prennent.
Cette fois je ne lui annoncerai pas la dernière hécatombe.
Je garderai pour moi ce que m’inspire le monde.
Elle m’a dit qu’elle voulait enfin si je le permettais, déjeuner en paix.
Je vais à la fenêtre et le ciel ce matin
N’est ni rose, ni honnête pour la peine.
Est-ce que tout va si mal? Est-ce que rien ne va bien?
«L'homme est un animal"me dit-elle.
Et elle prend son café en riant, elle me regarde à peine.
Plus rien ne la surprend sur la nature humaine.
C’est pourquoi elle voulait enfin, si je le permets, déjeuner en paix.
Déjeuner en paix. Enfin déjeuner en paix.
--Break instrumental--
J’abandonne sur une chaise le journal du matin.
Les nouvelles sont mauvaises d’où qu’elles viennent.
«Crois-tu qu’il va neiger ?"me demande-t-elle soudain.
«Me feras-tu un bébé pour Noël ?»
Et elle prend son café en riant, elle me regarde à peine.
Plus rien ne la surprend sur la nature humaine.
C’est pourquoi elle voulait enfin, si je le permets, déjeuner en paix.
Déjeuner en paix. En paix, en paix.

Songtekstvertaling

Ik leg de ochtendkrant op een stoel.
Het nieuws is slecht waar het ook vandaan komt.
Ik wacht tot ze wakker wordt en eindelijk opstaat.
Ik blaas op de kolen om ze mee te nemen.
Deze keer zal ik de laatste hecatombe niet aankondigen.
Ik zal voor mezelf houden wat de wereld me inspireert.
Ze vertelde me dat ze eindelijk, als ik mag, in vrede wilde lunchen.
Ik ga naar het raam en de lucht vanmorgen.
Is noch roze, noch eerlijk voor de moeite.
Is alles zo slecht? Is er niets goed?
"De mens is een beest," zegt ze.
En ze neemt haar koffie lachend, ze kijkt me nauwelijks aan.
Niets verbaast haar meer over de menselijke natuur.
Daarom wilde ze eindelijk, als ik mag, in vrede lunchen.
Lunch in vrede. Eindelijk lunch in vrede.
-- Instrumentale Breuk--
Ik leg de ochtendkrant op een stoel.
Het nieuws is slecht waar het ook vandaan komt.
"Denk je dat het gaat sneeuwen ?"ze vraagt het me plotseling.
"Wil je een baby voor me maken voor Kerstmis ?»
En ze neemt haar koffie lachend, ze kijkt me nauwelijks aan.
Niets verbaast haar meer over de menselijke natuur.
Daarom wilde ze eindelijk, als ik mag, in vrede lunchen.
Lunch in vrede. Vrede, vrede.