Steeleye Span — Two Constant Lovers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Two Constant Lovers" van Steeleye Span.
Songteksten
Now as I was a-walking down by the sea shore
Where the wind it did whistle and the waves they did roar
There I heard a fair maid make a terrible sound
Like the wind and the waves that did echo around
Ch: Crying «Ohh. my love is gone
He’s the youth I adore
And he’s drowned
And I never shall see him no more»
She’d a voice like a nightingale, skin like a dove
And the song that she sang it was all about love
When I asked her to marry me, marry me please
But the answer she gave: «My love’s drowned in the seas»
I said I had gold and I’d silver beside
On a coach and six horses with me she could ride
She said: «I'll not marry nor yet prove a wife
I’ll be constant and true all the days I have life»
Then she flung her arms wide and she took a great leap
From the cliffs that were high to the billows so deep
Saying: «The rocks of the ocean shall be my death bed
And the shrimps of the sea shall swim over my head»
And now every night at six bells they appear
When the moon is shining and the stars they are clear
These two constant lovers with each other’s charms
Rolling over and over in each other’s arms
Songtekstvertaling
Terwijl ik aan het wandelen was aan de kust
Waar de wind floot en de golven brulden
Daar hoorde ik een schone meid een vreselijk geluid maken.
Zoals de wind en de golven die rond echo
Ch: Huilen " Ohh. mijn liefde is weg
Hij is de jeugd die ik aanbid.
En hij is verdronken.
En Ik zal hem nooit meer zien.»
Ze had een stem als een nachtegaal, huid als een duif
And the song that she sang it was all about love
Toen ik haar ten huwelijk vroeg, trouw dan alsjeblieft met me.
Maar het antwoord dat ze gaf: "mijn liefde is verdronken in de zeeën»
Ik zei dat ik goud had en zilver naast me had.
Met een koets en zes paarden kon ze rijden.
Ze zei: "Ik zal niet trouwen of nog een vrouw bewijzen
Ik zal constant en waar zijn alle dagen dat ik leven heb»
Toen wierp ze haar armen wijd en nam een grote sprong.
Van de kliffen die hoog waren tot aan de golven zo diep
Zij zeiden: "de rotsen van de oceaan zullen mijn doodsbed zijn.
En de garnalen van de zee zullen over mijn hoofd zwemmen»
En nu verschijnen ze elke avond om zes uur.
Als de maan schijnt en de sterren helder zijn.
Deze twee constante geliefden met elkaars charmes
Keer op keer in elkaars armen