Stavesacre — Rivers Underneath songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Rivers Underneath" van Stavesacre.
Songteksten
Somehow stumbled my way home, stood inside the doorway
Staring blind through rooms I knew were missing more than the paintings on the
walls
It’s hard to call this home, I’m more that just alone
Have I been passed by and left behind again
I feel it pulling me It’s heavy
No desire to wonder why the answers have so long escaped me But the arms are open wide to rivers underneath the surface
Follow with the tide ease into the cooler water
Farewell and all goodbyes to the shoreline
I’ll see you when I see you
Silhouette against the stone romantic standing at the edge
Of mystery now a tragedy left to count as mortals long grown cold
The story goes untold and no one ever knows
It just disappears beneath the fears He killed
And I feel them pulling me Heavy
No desire to wonder why the answers have so long escaped me But the arms are open wide to rivers underneath the surface
Follow with the tide ease into the cooler water
Farewell and all goodbyes to the shoreline
Remember when we Did you see them
Don’t forget this moment ever
We belong this is home
I’ve missed you so For now and always
I cannot recall
My life before this
I feel it pulling me It’s heavy
No desire to wonder why the answers have so long escaped me But the arms are open wide to rivers underneath the surface
Follow with the tide, outside ease into the cooler water
Farewell and all goodbyes to the shoreline
I’ll see you when I see you
I’ll see you when I see you
Songtekstvertaling
Op een of andere manier strompelde ik mijn weg naar huis, stond in de deuropening
Ik wist dat er meer ontbrak dan de schilderijen op de kamer.
stadsmuren
Het is moeilijk om dit thuis te noemen, Ik ben meer dat alleen
Ben ik weer langs geweest en achtergelaten?
Ik voel het me trekken het is zwaar
Ik vraag me niet af waarom de antwoorden me zo lang ontgaan zijn ... maar de armen zijn wijd open voor rivieren onder het oppervlak.
Volg met het getij het koelere water in
Vaarwel en al het afscheid naar de kustlijn
Ik zie je als ik je zie.
Silhouet tegen de steen romantisch aan de rand
Van mysterie nu is er een tragedie over om te tellen als stervelingen die al lang koud zijn
Het verhaal gaat onverteld en niemand weet het.
Het verdwijnt gewoon onder de angsten die hij doodde.
En ik voel dat ze me zwaar trekken
Ik vraag me niet af waarom de antwoorden me zo lang ontgaan zijn ... maar de armen zijn wijd open voor rivieren onder het oppervlak.
Volg met het getij het koelere water in
Vaarwel en al het afscheid naar de kustlijn
Weet je nog toen we ze zagen?
Vergeet dit moment nooit.
We horen hier thuis.
Ik heb je zo gemist voor nu en altijd
Ik weet het niet meer.
Mijn leven hiervoor.
Ik voel het me trekken het is zwaar
Ik vraag me niet af waarom de antwoorden me zo lang ontgaan zijn ... maar de armen zijn wijd open voor rivieren onder het oppervlak.
Volg met het getij, naar buiten rustig het koelere water in
Vaarwel en al het afscheid naar de kustlijn
Ik zie je als ik je zie.
Ik zie je als ik je zie.