State Line Road — Cathedrals songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cathedrals" van State Line Road.
Songteksten
Gold green Sunday walk
Home for 5 o’clock
Writing a poem but the words don’t rhyme
For my letter on New Year’s Day
Starring in your Milky Way
Having to share you seemed like a crime
Turning good, bad recollections into orphans so soon
Turning good, bad recollections into orphans so soon
Captain of the paddle boat
The smell of your winter coat
Piggy back ride till the cows come home
Cut the roast, try the wine
A famous quote, a funny line
Eternally me with a book on your knee
Turning good, bad recollections into orphans so soon
Down a dead end memory lane so
Just before we go
Fading out real slow
When you hear my name, for a while, can you smile, one more time
That wiry frame I knew so well
Now nothing but an empty shell
Eternally reminding that nothing ever lasts
Except then for them memories
Gathered as by honeybees
Trickling down the essence of meadows long gone by
An aftertaste that’s here to stay
It made me what I am today
I build my own cathedrals now from memory of course
Just before we go
Fading out real slow
When you hear my name, for a while, can you smile, one more time
For a while, can you smile, one more time
Songtekstvertaling
Gold green Sunday walk
Vijf uur thuis.
Een gedicht schrijven maar de woorden rijmen niet
Voor mijn brief op Nieuwjaarsdag
Starring in your Milky Way
Je delen leek me een misdaad.
Goede, slechte herinneringen veranderen in weeskinderen zo snel
Goede, slechte herinneringen veranderen in weeskinderen zo snel
Kapitein van de peddelboot
De geur van je winterjas
Biggetje terug rijden tot de koeien thuiskomen
Snijd het vlees, probeer de wijn
Een beroemd citaat, Een grappige zin
Eeuwig mij met een boek op je knie
Goede, slechte herinneringen veranderen in weeskinderen zo snel
Door een doodlopende herinneringen, dus
Net voordat we gaan
Langzaam vervagen
Als je mijn naam hoort, kun je dan nog een keer lachen?
Die pezige lijst die ik zo goed kende.
Nu niets meer dan een lege huls
Eeuwig eraan herinneren dat niets ooit duurt
Behalve dan de herinneringen.
Verzameld als bij honingbijen
De essentie van al lang vervlogen weiden wegsijpelen
Een nasmaak die hier blijft.
Het maakte me wat ik vandaag ben.
Ik bouw mijn eigen kathedralen nu uit mijn geheugen natuurlijk
Net voordat we gaan
Langzaam vervagen
Als je mijn naam hoort, kun je dan nog een keer lachen?
Voor een tijdje, kun je lachen, nog een keer