Стас Михайлов — Мальчик-задира songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Мальчик-задира" van Стас Михайлов.
Songteksten
Наше счастье летает над пропастью,
Жизнь уставшая дышит едва.
Я живу между страстью и совестью,
И разлука считает года.
Звёзды, падая с неба, сгорают —
Тихо плачут незримой слезой.
Унесите меня в моё детство —
В руки мамы, я мальчик-задира;
Дайте мне от простуды средство
И игрушку из детского мира.
Пожалейте немного, подбросьте! -
Не хочу ни гадать, ни просить я.
Мои чувства живут на погосте, —
Тело просит: к себе приютите.
Теребит меня память безропотно,
И колючки отравленных роз;
И судьба, озираясь неопытно
Беспокоиться стала всерьёз.
От меня отвернулась молодость,
Моё сердце не ждёт весны…
Унесите меня в моё детство —
В руки мамы, я мальчик-задира;
Дайте мне от простуды средство
И игрушку из детского мира.
Пожалейте немного, подбросьте! -
Не хочу ни гадать, ни просить я.
Мои чувства живут на погосте, —
Тело просит: к себе приютите.
Пожалейте немного, подбросьте! -
Не хочу ни гадать, ни просить я.
Мои чувства живут на погосте, —
Тело просит: к себе приютите.
Пол земли облетели страдания,
Часть вины я забрал у души.
Я считал и считаю желания;
Я прошу — подожди, не спеши.
Время льётся, и жизнь — бестолковая,
От меня, усмехаясь, бежит.
Унесите меня в моё детство —
В руки мамы, я мальчик-задира;
Дайте мне от простуды средство
И игрушку из детского мира.
Пожалейте немного, подбросьте! -
Не хочу ни гадать, ни просить я.
Мои чувства живут на погосте, —
Тело просит: к себе приютите.
Пожалейте немного, подбросьте! -
Не хочу ни гадать, ни просить я.
Мои чувства живут на погосте, —
Тело просит: к себе приютите.
Мои чувства живут на погосте, —
Тело просит: к себе приютите.
Songtekstvertaling
Ons geluk vliegt over de afgrond,
Het leven is moe en ademt nauwelijks.
Ik leef tussen passie en geweten.,
En de scheiding telt jaren.
Sterren, die uit de hemel vallen, verbranden —
Stilletjes huilend een onzichtbare scheur.
Breng me terug naar mijn jeugd —
In mama ' s handen ben ik een stoere jongen. ;
Geef me een kille remedie.
En speelgoed uit de kinderwereld.
Spaar een beetje, gooi het omhoog! -
Ik wil niet raden of vragen.
Mijn gevoelens leven op het kerkhof., —
Het lichaam vraagt om onderdak.
Mijn geheugen plaagt me onophoudelijk.,
En doornen van vergiftigde rozen;
En het lot, onervaren rondkijkend
Ik begon me ernstig zorgen te maken.
Mijn jeugd heeft zich van mij afgekeerd.,
Mijn hart wacht niet op de lente.…
Breng me terug naar mijn jeugd —
In mama ' s handen ben ik een stoere jongen. ;
Geef me een kille remedie.
En speelgoed uit de kinderwereld.
Spaar een beetje, gooi het omhoog! -
Ik wil niet raden of vragen.
Mijn gevoelens leven op het kerkhof., —
Het lichaam vraagt om onderdak.
Spaar een beetje, gooi het omhoog! -
Ik wil niet raden of vragen.
Mijn gevoelens leven op het kerkhof., —
Het lichaam vraagt om onderdak.
De grond van de aarde vloog rond lijden,
Ik nam een deel van de schuld van mijn ziel.
Ik geloofde en geloofde het verlangen;
Ik vraag je om te wachten, neem je tijd.
Tijd stroomt en het leven is stom.,
Hij loopt weg van mij, grijnzend.
Breng me terug naar mijn jeugd —
In mama ' s handen ben ik een stoere jongen. ;
Geef me een kille remedie.
En speelgoed uit de kinderwereld.
Spaar een beetje, gooi het omhoog! -
Ik wil niet raden of vragen.
Mijn gevoelens leven op het kerkhof., —
Het lichaam vraagt om onderdak.
Spaar een beetje, gooi het omhoog! -
Ik wil niet raden of vragen.
Mijn gevoelens leven op het kerkhof., —
Het lichaam vraagt om onderdak.
Mijn gevoelens leven op het kerkhof., —
Het lichaam vraagt om onderdak.