Starkweather — Shards songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Shards" van Starkweather.
Songteksten
Summon forth the rain wash away the filth I can blanch memories I
Can’t cleanse my soul Summon forth the flames, strip flesh from bone I
Can’t slough memories they’re like second skin One cut for memory
Another for hope I’m probing for answers Can only strike a nerve
Cutting cables Unloading dead weight Until nothing remains An innate
Self-loathing pouring from every aperture These holes in my skin let
The darkness out Let it flow These holes in my skin let the darkness
Out Let it flow There’s nothing less in this world than what I think
Of myself A broken man Paint a picture of a broken man Search — For a
Reason Probe deep Strike a nerve The scars have faded weathered away
Through the years All memories remain intact, clear Crystalline and
Unpure Cutting cables, Unloading dead weight until nothing remains
These holes in my skin let the darkness out let it flow In rivulets of
Blood that flow down my arms Into the drain Rivulets of blood flow
Down my arms Into the drain An innate self-loathing pouring from every
Aperture Never a truer feeling than pain To assure me I’m alive
Songtekstvertaling
Roep de regen op spoel de vuiligheid weg Ik kan herinneringen wissen
Ik kan m ' n ziel niet reinigen. Ik roep de vlammen op.
Ze zijn als de tweede huid. een snee voor het geheugen.
Een ander voor hoop dat ik zoek naar antwoorden kan alleen maar een zenuw raken
Kabels uitladen tot er niets meer een aangeboren is
Zelfhaat gieten uit elke opening deze gaten in mijn huid laat
De duisternis laat het stromen deze gaten in mijn huid laat de duisternis
Laat het stromen er is niets minder in deze wereld dan wat ik denk
Van mezelf een gebroken man schilderen een beeld van een gebroken man zoeken-naar een
Reden dat sonde diep een zenuw raakt de littekens zijn weggevaagd
Door de jaren heen blijven alle herinneringen intact, helder kristallijn en
Niet-buigkabels, leeg gewicht lossen totdat er niets meer over is
Deze gaten in mijn huid laten de duisternis naar buiten stromen in klinknagels van
Bloed dat door mijn armen stroomt in de afvoerkanalen van de bloedtoevoer
In mijn armen in de afvoer een aangeboren zelfhaat gieten van elke
Diafragma nooit een waarachtiger gevoel dan pijn om me te verzekeren dat ik leef