Starflam — Marseille-Liège songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Marseille-Liège" van Starflam.
Songteksten
Wesh papy, Marseille-Liège, on a les mêmes manies
C’est le même manège, on délire sur Tony et Mani
L'État nous tend les mêmes pièges, alors
Même programme, de Liège à Marseille autre trame, mêmes drames
Des frères qui s' crament la tête, d’autres qui la relèvent et font tête
S’entêtent à tenir le crachoir, jour et soir sur les trottoirs
Déambulent dans les couloirs en quête d’un peu d’gloire
Poètes des temps modernes, brûlés jusqu'à l'épiderme
Déclamant leurs thèmes avant qu’leur haine ne les enferment
Venus pour dire c’que nul ne veut entendre
2ème ou 3ème génération qu’en peut plus d’attendre
Durs au c¦ur tendre à s’y méprendre de l’amour à revendre
À rendre, à prendre, pour certains à apprendre
Après des années d' errance, une différence qui dérange
Confinée à l’indifférence tout se mélange
Mais l’espoir est plus fort qu’les rues qui s’dégradent
Et l’ambiance incomparable qu’on fout dans les stades
On s’fait l’ambassade d’un esprit d’accueil sans pareil
Même chaleur de Liège à Marseille avec ou sans le soleil
Ok, en route, laisse tourner, laisse tout et écoute
J’suis pas toujours le bienvenu mais bon rien à foutre
J’ai le cœur froid, l’eau est couleur mazout
Mais rien à foutre, j’crois au même Dieu qu’Massoud
Une pensée à nos frères détenus et ceux qui manquent à l’appel
Pendant que l’humain nique la Terre, j’me nique la tête
Et j'écris en allant où j’me perds au fond d’ma peine, là où il n’y ni espoir
ni repères
Voilà du bruit qui pense, les lèvres parfumées de vodka, j’cause
Passer mes amitiés aux vôtres et aux autres
Aux hommes, à ceux qui se donnent entier à la cause
Moi j’ai le rap de pauvre, le genre qui aspire à de grandes choses
Le rap, c’est sérieux, évite de jouer, un peu tout
Un peu de respect pour ceux qui font vivre ça depuis la rue
Pour les vrais, j’n’envoie jamais dans leurs vues
S’te plaît, ne m’oblige pas à aller là où mon cœur refuse
Ne me pousse pas à parler mauvais
La mort m’attend depuis que je suis né
Si t’es un ennemi, va en paix, ici c’est chacun sa destinée
Y’a ceux qui traquent, qui trinquent, les trompeurs, les trompés
C’qui parlent, c’qui flinguent
Là où je crèche, je suis coincé entre ciel et terre
J’ai les pieds dans la merde et pas dans la mer
Je suis à l'étroit, j’ai froid et je suis en proie
À baisser les bras, poser les armes et faire une croix
Sur ce que je veux, je parle de ce que je vis
Et ce que je dis, putain cette ville me détruit
Elle engloutit tous ceux qui traînent sur son chemin
Et prouve bien qu’ici-bas rien ne t’appartient
Des années que j’rêve de m’arracher
À soupirer, voir mon sort rester attaché
Pénalisé par le manque d'écoute
Par le manque de confiance, par le trop plein de doutes
Quoi qu’il en soit, je suis liégeois
De ceux qui s’accrochent mec, de ceux qui ne lâchent pas
De ceux qui mettent la pression si tu la ramènes
De ceux qui haïssent et aiment, de ceux qui mènent
Avec les pieds sur terre accroché à l’essentiel
Ici, t’as l’impression de pouvoir toucher le ciel alors
Songtekstvertaling
Wesh papy, Marseille-Luik, we hebben dezelfde manie.
Het is dezelfde rit, We zijn dol op Tony en Mani.
De staat zet ons dezelfde vallen, dus
Zelfde programma, van Luik tot Marseille andere plot, dezelfde drama ' s
Broeders die hun hoofd verbranden, anderen die het optillen en hoofden maken.
Hou koppig het spit vast, dag en nacht op de stoep.
Zwerf door de gangen op zoek naar een beetje glorie
Dichters van de moderne tijd, verbrand tot aan de opperhuid.
Hun thema ' s verkondigen voordat hun haat hen opsluit.
Kom zeggen dat niemand wil horen
2de of 3de generatie wat meer kunt u verwachten
Het is moeilijk om de liefde door te verkopen.
Te geven, te nemen, voor sommigen te leren
Na jaren van zwerven, een verschil dat stoort
Beperkt tot onverschilligheid alles mengt
Maar hoop is sterker dan de straten die afbrokkelen
En de onvergelijkbare sfeer die we krijgen in de stadions
We maken de ambassade van een geest van gastvrijheid ongeëvenaard
Dezelfde warmte van Kurk naar Marseille met of zonder de zon
Oké, laten we gaan, laat het gaan, laat het allemaal gaan, en luister.
Ik ben niet altijd welkom, maar goed voor stront.
Ik heb een koud hart, het water is oliekleur
Maar ik geloof in dezelfde God als Massoud.
Een gedachte aan onze gevangen broeders en degenen die de oproep missen
Terwijl de mens de aarde steelt, prik ik mijn hoofd.
En ik schrijf als ik ga waar ik verdwaal in de diepten van mijn verdriet, waar er geen hoop is
geen benchmarks
Dat is het geluid dat denkt, vodka-geur lippen, ik
Geef mijn vriendschappen door aan de uwe en aan anderen
Aan de mensen, aan hen die zich geheel aan de zaak geven
Ik heb de rap van de armen, het soort dat streeft naar grote dingen
Rap, het is serieus, vermijd spelen, een beetje alles
Een beetje respect voor degenen die het leven van de straat
Voor de echte stuur ik nooit hun mening.
Laat me niet gaan waar mijn hart weigert.
Laat me niet slecht praten.
De dood wacht op me sinds ik geboren ben.
Als je een vijand bent, ga dan in vrede, hier is ieders lot
Er zijn mensen die jagen en drinken, de verleider, de verleider.
Ze praten, ze schieten.
Waar ik opgroeide, zit ik vast tussen hemel en aarde.
Ik heb voeten in de stront en niet in de zee.
Ik ben verkrampt, ik heb het koud en ik ben een prooi
Om wapens neer te leggen, wapens neer te leggen en een kruis te maken
Op wat ik wil, praat ik over wat ik leef.
En wat ik zeg, deze stad neuken maakt me kapot.
Ze slikt iedereen op die op haar pad hangt.
En bewijzen dat hier niets van jou is.
Jaren droom ik van stelen
Om te zuchten, zie mijn lot gebonden blijven
Gestraft door gebrek aan luisteren
Door het gebrek aan vertrouwen, door de te veel twijfels
Hoe dan ook, Ik kom uit Luik.
Van hen die zich vastklampen, man, van hen die niet loslaten.
Van degenen die druk uitoefenen als je haar terugbrengt.
Van hen die haten en liefhebben, van hen die leiden
Met voeten op de grond vastklampend aan de essentie
Hier heb je het gevoel dat je de lucht kunt aanraken.