Spring — Shipwrecked Soldier songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Shipwrecked Soldier" van Spring.
Songteksten
The point was made and had to be laid
Upon the heads of the people
The bell that hung since had rung
The changes from the steeple
Angry politicians scream, «We are the way»
Whilst Armies plunder through the night
To rape all they can lay
Through the haze and out of the maze
I tried to get myself through
But the tolling of the bells
Only served to blur my view
Orders given, rule my living
There can be no turning back
But in the end, my only friend
Was a dead man dressed in black
Cannons roar up to the door with a kicked in stomach feeling
A Soldier lies until he dies in a land he’s really stealing
Church Bells peal as if to steal, the glory from his hand
And Quistlings turn out in the land, to dance their victory chant
The mad Monk tolls Angelus, to prove that he was right
A Ship that lists into the mist, is a graveyard in the night
An I myself stand back to stare, at slaves of tattooed sails
Loneliness has captured them, and crossed their palms with nails
Songtekstvertaling
Het punt werd gemaakt en moest worden gelegd
Op de hoofden van de mensen
De klok die sindsdien hing had gebeld.
De veranderingen van de toren
Boze politici schreeuwen, " Wij zijn de weg»
Terwijl de troepen ' s nachts plunderen
Om alles te verkrachten wat ze kunnen leggen.
Door de waas en uit het doolhof
Ik probeerde mezelf erdoor te krijgen.
Maar de tol van de klokken
Alleen diende om mijn zicht te vervagen
Orders gegeven, heersen over mijn leven
Er is geen weg terug.
Maar uiteindelijk, mijn enige vriend
Was een dode man gekleed in het zwart
Kanonnen brullen tot aan de deur met een geschopt maaggevoel
Een soldaat liegt tot hij sterft in een land dat hij echt steelt.
Kerkklokken stelen, de glorie uit zijn hand
En Quistlings komen in het land, om hun overwinningszang te dansen
De gekke monnik tilt Angelus, om te bewijzen dat hij gelijk had.
Een schip dat naar de mist kijkt, is een kerkhof in de nacht.
En ik sta zelf te staren, naar slaven van getatoeëerde zeilen
Eenzaamheid heeft ze gevangen, en kruiste hun palmen met spijkers