Spit Syndicate feat. Joyride — The Creditors songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Creditors" van Spit Syndicate feat. Joyride.
Songteksten
Verse 1
I believe that, Everything that we do in this world comes back,
Every act full circle like running on a track,
And I’m not saying I’m always comfortable with that,
See I got demons of my own that I hope don’t ever catch me up,
Such were thoughts that I shuffled this night,
The shift work hustle, waiting for my bus to arrive,
But I dropped what I was holding in an instant,
I caught a glimpse of, a crowd of people that had gathered in the distance,
Walking towards me, down the middle of the street,
Feet moving in time, like they were written to a beat,
They got closer, I noticed their faces,
Didn’t recognise any of 'em but I watched on in amazement,
They looked like the townspeople of Salem,
The last line of defence in Berlin before the city was taken,
Man, woman and child, of all ages,
They were bound by something as they took to the pavement,
I looked for a flag, were they marching for a cause,
Or carrying a cross, like an army of the lord’s,
But they weren’t heading for the courts, or for parliament lawn,
They had vengeance in their eyes, unmasked and forlorn,
They walked right past me, as if I wasn’t even there,
A young girl caught me staring, and turned,
She looked me in my eyes, said no need to be scared,
You see they took what was ours, and now we coming for theirs, we are the
creditors
Chorus
We are the creditors, they call us the creditors,
And we’ve come to collect, from all that indebted us,
We are the creditors, they call us the creditors,
Every name, every face, every word that was said to us,
Any innocence ever taken, we’re taking back,
The world, the whole world will fade to black.
Hear the cries of the forsaken, Let it wake 'em,
In the dead of the night, you could hear the ground shaking like.
You could hear the ground shaking like…
You could hear the ground shaking like…
Verse Two
I’ve been told that revenge is one best served cold
But this night was sweltering,
No shelter in a city of the sin,
The sort of heat that can make your clothes stick to your skin,
But it made no difference to them.
They marched on
In row upon row that stretched like forever,
Not birds of a feather but they walked together,
Some in rags, some robes, some everyday clothes,
From every page out of the books, they rose,
The left behind, the long forgotten,
Some had watched from their villages as the bombs were dropping,
Some had their churches torched, their land was taken,
Knives in the back while hands were shaking,
Or maybe caught in the cross fire, strays from the weapons,
Or taught by the taunts to hate their reflection,
The evilest of acts, too depraved to mention,
I studied each face in succession.
Maybe sold out by a government, ignored by the reverend,
Betrayed by the people that were meant to protect 'em,
History books had done their best to forget them,
But tonight they’d rewrite from the strange procession.
And it was too late for redemption,
All manner of debts they’d came to collect 'em,
No tears left, just empty stares,
You see they took what was ours and now we’re coming for theirs
Songtekstvertaling
Vers 1
Ik geloof dat alles wat we doen in deze wereld terugkomt.,
Elke act vol cirkel als rennen op een spoor,
En ik zeg niet dat ik me daar altijd goed bij voel.,
Ik heb zelf demonen waarvan ik hoop dat ze me nooit inhalen.,
Dat waren gedachten die ik deze nacht schudde.,
De shift work hustle, wachtend tot mijn bus arriveert,
Maar ik liet vallen wat ik in een oogwenk vasthield.,
Ik ving een glimp op van een menigte mensen die zich in de verte hadden verzameld.,
Loop naar me toe, midden in de straat,
Voeten bewegen in de tijd, alsof ze op een ritme geschreven zijn.,
Ze kwamen dichterbij, ik zag hun gezichten.,
Ik herkende ze niet, maar ik keek vol verbazing toe.,
Ze leken op de inwoners van Salem.,
De laatste verdedigingslinie in Berlijn voor de stad werd ingenomen.,
Man, vrouw en kind, van alle leeftijden,
Ze waren door iets gebonden toen ze naar de stoep gingen.,
Ik zocht naar een vlag, marcheerden ze voor een doel,
Of een kruis dragen, als een leger van de Heer,
Maar ze gingen niet naar de rechtbank, of naar het gazon van het parlement.,
Ze hadden wraak in hun ogen, ontmaskerd en verloren.,
Ze liepen langs me, alsof ik er niet eens was.,
Een jong meisje betrapte me toen ik staarde en draaide zich om.,
Ze keek me in mijn ogen, zei dat je niet bang hoefde te zijn.,
Zie je, ze namen wat van ons was, en nu komen wij voor die van hen, wij zijn de
schuldeiser
Chorus
Wij zijn de crediteuren, ze noemen ons de crediteuren. ,
En we zijn gekomen om te innen, van al dat dankbare ons,
Wij zijn de crediteuren, ze noemen ons de crediteuren. ,
Elke naam, elk gezicht, elk woord dat tegen ons werd gezegd,
Elke onschuld die ooit genomen is, nemen we terug.,
De wereld, de hele wereld zal naar zwart vervagen.
Hoor de kreten van de verlorenen, laat het hen wakker maken,
In het holst van de nacht hoorde je de grond trillen.
Je kon de grond horen schudden als…
Je kon de grond horen schudden als…
Vers Twee
Mij is verteld dat wraak het best koud geserveerd kan worden.
Maar deze nacht was overweldigend.,
Geen schuilplaats in een stad van zonde.,
Het soort hitte dat je kleren aan je huid kan plakken,
Maar het maakte voor hen geen verschil.
Ze marcheerden door
In rij op rij die zich uitstrekte als voor altijd,
Geen vogels van een veer, maar ze liepen samen.,
Sommige in vodden, sommige gewaden, sommige gewone kleren,
Van elke pagina uit de boeken, stonden ze op,
De left behind, the long forgotten,
Sommigen keken vanuit hun dorpen toe toen de bommen vielen.,
Sommige hadden hun kerken in brand gestoken, hun land werd ingenomen.,
Messen achterin terwijl de handen trillen.,
Of misschien gevangen in het kruisvuur, afdwaalt van de wapens. ,
Of door de spotters onderwezen wordt om hun reflectie te haten.,
De slechtste daden, te verdorven om te noemen,
Ik heb elk gezicht achtereenvolgens bestudeerd.
Misschien verraden door een regering, genegeerd door de dominee.,
Verraden door de mensen die hen moesten beschermen.,
Geschiedenisboeken hadden hun best gedaan om ze te vergeten.,
Maar vanavond herschrijven ze de vreemde processie.
En het was te laat voor verlossing.,
Allerlei schulden die ze kwamen innen.,
Geen tranen meer, alleen lege blikken.,
Zie je, ze namen wat van ons was en nu komen we voor die van hen.