Sothis — Beneath A Black Boiling Sky songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Beneath A Black Boiling Sky" van Sothis.
Songteksten
The Clouds rain hatred on all that weep,
And the soil runs red with a raw condensation
Within the depths of desperation!
And the pain will soon end,
As will all,
And the silence shall run deep
Far beneath the crawl!
Beneath the black and boiling sky,
The wretched minions writhe and weep below,
Crying out to a mad, faceless god,
And now he ignores the call!
Beneath the black and boiling sky,
All shadows have dissapeared,
The end of our suffering soon draws near,
And we await the end with bated breath!
All is forgotten in the landscapes of the dead,
Where the traitors have met their end,
These are the lands of rape and ruin,
Where the wretched spiders spin their death,
The lost remains of the ancients litter the earth like
desperation,
Leaving nothing but pain and fear,
And hatred and wretched memories!
Beneath the black boiling sky, above damnation,
The shadows escape us and the birds fall silent,
The glories we cherished so proud and everlasting,
Now extinct were wading knee deep in filth and hatred!
I’m screaming at the sky — I’m writhing in my lost
salvation!
Unfaltering decry — I’m twisting in the last goodbye!
Stagnation — Temptation — Starvation of the famished
ones!
I’m drowning in the vacuous translation,
And the hope that one day soon we will all be dead!
Songtekstvertaling
De wolken regen haat op alles wat huilt,
En de grond loopt rood met een ruwe condensatie
In de diepten van wanhoop!
En de pijn zal spoedig eindigen,
Net als iedereen.,
En de stilte zal diep gaan
Ver onder de kruip!
Onder de zwarte en kokende hemel,
De ellendige volgelingen huilen en huilen beneden,
Huilend naar een gekke, gezichtsloze god,
En nu negeert hij de oproep!
Onder de zwarte en kokende hemel,
Alle schaduwen zijn verdwenen.,
Het einde van ons lijden nadert snel.,
En we wachten met ingehouden adem op het einde!
Alles is vergeten in de landschappen van de doden,
Waar de verraders hun einde hebben bereikt,
Dit zijn de landen van verkrachting en verwoesting.,
Waar de ellendige spinnen hun dood verdraaien,
De verloren overblijfselen van de ouden vervuilen de aarde als
wanhoop,
Laat niets dan pijn en angst achter.,
En haat en ellendige herinneringen!
Onder de zwarte kokende hemel, boven verdoemenis.,
De schaduwen ontsnappen en de vogels zwijgen.,
De heerlijkheden die we zo trots en eeuwigdurend koesterden,
Uitgestorven waren knie diep in vuiligheid en haat!
Ik schreeuw naar de lucht Ik kronkel in mijn verloren
verlossing!
Ontvouwend decry-ik draai in het laatste afscheid!
Stagnatie-verleiding-honger van de uitgehongerde
ones!
Ik verdrink in de inhoudsloze vertaling.,
En de hoop dat we op een dag allemaal dood zullen zijn!