Sophie Hunger — Lovesong to Everyone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lovesong to Everyone" van Sophie Hunger.
Songteksten
I took your door bell and rang up the city
I rolled your fags. And it made me feel pretty
One gun held against my shoe
And the other one pointing at you
You were all so very lovely,
My hands were in the air
Fell in love right in the beginning
I swear, I swear, I swear
Good god. As if they were empty
I filled up my pockets, until I had plenty
Plenty of things belonging to you
Your schools, your fools, your blues
You were all so very lovely,
My hands were in the air
Fell in love right in the beginning
I swear, I swear, I swear
I collected the ghosts that would sleep in your hair and I stole all the words
they hung into the air
And with them I shaped a pen and a chair, in which I sit, sing and scribble.
I composed a dog barking in vain, and with it the silence behind its complaints
And with that the highways that take things away, and then discovered that
there are no endings
And now that I am so completely of you, I do not understand what I do Dear all, I am full of your blood,
Full of your absence,
Full of your love,
Full of your words
That will tear me apart,
Apart from everything
In mid-air blinding the shades
The sun appears and I get carried away
That was it my truthful account of what it’s about
Songtekstvertaling
Ik pakte je deurbel en belde de stad.
Ik heb je sigaretten gerold. En ik voelde me er mooi bij.
Een pistool tegen mijn schoen.
En de andere die naar jou wijst
Jullie waren allemaal zo lief.,
Mijn handen waren in de lucht.
Werd in het begin verliefd
Ik zweer het.
Goeie god. Alsof ze leeg waren.
Ik vulde mijn zakken, totdat ik genoeg had.
Veel dingen die van jou zijn
Je Scholen, je dwazen, je blues
Jullie waren allemaal zo lief.,
Mijn handen waren in de lucht.
Werd in het begin verliefd
Ik zweer het.
Ik verzamelde de geesten die in je haar zouden slapen en ik stal alle woorden
ze hingen in de lucht
En met hen heb ik een pen en een stoel gevormd, waarin ik zit, zing en krabbel.
Ik componeerde een hond die tevergeefs blafte, en daarmee de stilte achter zijn klachten
En daarmee de snelwegen die dingen wegnemen, en dan ontdekte dat
er zijn geen eindes
En nu ik zo volledig van jullie ben, begrijp ik niet wat ik doe, lieve mensen, Ik zit vol met jullie bloed.,
Vol van uw afwezigheid,
Vol van je liefde,
Vol van je woorden
Dat zal me verscheuren.,
Afgezien van alles
In het midden van de lucht verblinden van de schaduwen
De zon verschijnt en ik laat me meeslepen.
Dat was mijn waarheidsgetrouwe verslag over waar het over gaat.