Sonny Landreth — Godchild songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Godchild" van Sonny Landreth.
Songteksten
Drawn to the light like a moth to a flame
He saw the columns from the bayou, that dark and muddy drain
In the belly of the mansion, he swallowed a prayer
Then like the shadows on the Teche, he went a creeping up the stairs
Was that the murmur of voices or just a mournful wind?
It was strangely familiar, so he leaned to listen in As if old conversations still lingered up there
With the smoke of spirit candles swirling in the air
Godchild, what makes you roam
Through the cracks in time and the walls of this home?
Godchild, don’t you know?
You are caught between worlds
Let go and return to the fold
Nothing of this earth had prepared him at all
For his reflection in a window with all that he saw
Suddenly upon him, it’s a scene from the past
Then like a sigh on a mirror, it melts into the glass
Godchild, what makes you roam
Through the cracks in time and the walls of this home?
Godchild, don’t you know?
You are caught between worlds
Let go and return to the fold
In the thicket, twiney fingers slapped at his retreat
When it struck him to ask, «Am I the dreamer or the dream?»
'Twas the burning question that made him turn back
And he was yearning for a sign when he froze in his tracks
Through the fog, the old mansion was paled in the dark
Like a face in the moonlight brooding over the marsh
That window was a glimmer against a deepening night
He saw it blinking like a signal with the winking of an eye
Godchild, what makes you roam
Through the cracks in time and the walls of this home?
Godchild, don’t you know?
You are caught between worlds
Let go and return to the fold
Songtekstvertaling
Aangetrokken tot het licht als een mot naar een vlam
Hij zag de zuilen van de bayou, die donkere en modderige afvoer
In de buik van het huis, slikte hij een gebed in
Net als de schaduwen van de techneut, ging hij de trap op.
Was dat het geruis van stemmen of gewoon een rouwende wind?
Het was vreemd bekend, dus leunde hij om te luisteren alsof oude gesprekken daar nog steeds bleven hangen.
Met de rook van geestkaarsen in de lucht
Petekind, waarom zwerf je rond
Door de scheuren in de tijd en de muren van dit huis?
Petekind, Weet je dat niet?
Je zit gevangen tussen werelden.
Laat los en Keer terug naar de vouw
Niets van deze aarde had hem voorbereid.
Voor zijn reflectie in een raam met alles wat hij zag
Plotseling is het een scène uit het verleden.
Dan smelt het als een zucht op een spiegel in het glas.
Petekind, waarom zwerf je rond
Door de scheuren in de tijd en de muren van dit huis?
Petekind, Weet je dat niet?
Je zit gevangen tussen werelden.
Laat los en Keer terug naar de vouw
In het struikgewas sloeg twiney vingers op zijn retraite.
Toen het hem trof, zeide Hij: ben ik de dromer of de dromer?»
Het was de brandende vraag die hem terug deed keren.
En hij verlangde naar een teken toen hij bevroor in zijn sporen.
Door de mist werd het oude huis verbleurd in het donker.
Als een gezicht in het maanlicht, broeiend over het moeras.
Dat venster was een glinstering tegen een verdiepende nacht
Hij zag het knipperen als een signaal met het knipogen van een oog.
Petekind, waarom zwerf je rond
Door de scheuren in de tijd en de muren van dit huis?
Petekind, Weet je dat niet?
Je zit gevangen tussen werelden.
Laat los en Keer terug naar de vouw