Sonata Arctica — The Vice songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Vice" van Sonata Arctica.
Songteksten
Number nine out of eleven little littermates
Rotten apples, all the way…
Littermates, all with different fates…
Taught them almost all I knew
and now, the best, the primus
Number Nine of eleven little littermates,
feeling almighty,
is after my throne.
In the bright daylight, little Number Nine
Dressed to kill, much like me Takes a look at the free world behind the gate
Of a castle and escapes.
I leave the baits, the night awaits
Snare well hidden for the littermate.
Evaded all but one, one by one.
Eleven little littermates
Annihilate.
Only Number Nine’s not in sight…
Hiding, for the moonlight eats the day
Kisses burn the paperthin wings away
Hate me, hate me, if they want you to break me Love — is — for — the weak
And the restless, relief in the end.
A broken lock and a twisted dream
for an early tomb, destiny’s overruled
Trailed it back to the Pagan Cathedral."
Don´t love me, don´t you dare!
I lie, I cheat and I don´t care
Don’t you go telling me tales about fidelity.
truth ain’t safe with me In (sane), in (pain)
Ran into a needle
Eye (love), Eye (hate)
don´t need anyone
Lights (on), Lights (out)
read it loud and clear…
and hear the lion roar.
without my eyes, they failed me,
knots untied.
I turned my weakness into a fine profession
more I hear, more I see
I can feel
the path I choose
What I did was a must,
Faced the music, away from the light, alone…
Without a view.
Someone thought to know me well
Drowned me in a wishing well…
Making mistakes, we all do,
Worst of mine was trusting in a stranger.
For now I’m feeling fine
Drank poison, liked the sign
Now touch the greatest fear
Impaired, to look sincere.
One step behind you, turn around and I am gone with what I need.
The essense of timely death, cold and dark, Love Less Hard.
Songtekstvertaling
Nummer negen van de elf kleine nesten
Rotte appels, helemaal…
Nesten, allemaal met verschillende lotsbestemming. …
Ik heb ze bijna alles geleerd wat ik wist.
en nu, de beste, de primus
Nummer negen van elf kleine nesten,
ik voel me almachtig.,
zit achter mijn troon aan.
In het heldere daglicht, kleine nummer negen
Gekleed om te doden, net als ik kijkt naar de vrije wereld achter de poort.
Van een kasteel en ontsnapt.
Ik verlaat de aas, de nacht wacht
Snare goed verborgen voor het nest.
Alles ontweken, behalve één voor één.
Elf kleine nestjes
Vernietigen.
Alleen nummer negen is niet in zicht.…
Verstoppen, want het maanlicht eet de dag
Kussen branden de paperthin vleugels weg
Haat me, haat me, als ze willen dat je me breekt liefde is voor de zwakken
En de rusteloze, opluchting op het einde.
Een kapot slot en een verdraaide droom
voor een vroege tombe, is de destiny afgewezen.
Volgde het terug naar de heidense Kathedraal."
Hou niet van me, waag het niet!
Ik lieg, ik bedrieg en het kan me niet schelen.
Vertel me geen verhalen over trouw.
waarheid is niet veilig bij mij in (sane), in (pijn))
Liep tegen een naald
Oog (liefde), oog (haat))
ik heb niemand nodig.
Lichten( aan), lichten (uit)
lees het luid en duidelijk…
en hoor de leeuw brullen.
zonder mijn ogen, lieten ze me in de steek. ,
knopen los.
Ik heb van mijn zwakte een mooi beroep gemaakt.
meer ik hoor, meer ik zie
Ik voel
het pad dat ik kies
Wat ik deed was een must,
Keek de muziek aan, weg van het licht, alleen…
Zonder uitzicht.
Iemand dacht me goed te kennen.
Verdronk me in een wensput.…
Fouten maken, doen we allemaal.,
Het ergste van mij was vertrouwen in een vreemde.
Voorlopig voel ik me prima.
Dronk vergif, hield van het bord.
Raak nu de grootste angst aan.
Slecht, om er oprecht uit te zien.
Een stap achter je, draai je om en ik ben weg met wat ik nodig heb.
De essense van tijdige dood, koud en donker, liefde minder Hard.