Some By Sea — The Things We All Carry Around songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Things We All Carry Around" van Some By Sea.
Songteksten
Promises, oh promises, where are you hiding yourselves?
In the heart of some pretentious love that is better off alone
For several weeks I’ve known this is my last chance to whisper
Some nonsense sentence of mild repentance
For the things we all carry around
Coffee grounds, a cold sore in April
Your hair in my mouth
It was all requested
The bedroom eyes of a fallen angel
Make for a clouded mind
But how long did you know
That someday you’d pack up
And push off gently with a photograph, a cold memory
And a letter that I didn’t deserve?
On the first line, it said wait and see
And so I toppled to the floor
Then the next time, you said wait and see
And now I carry this around
Tasting this complex device of the sounds that you make
They were quite the anthem
To correct a borrowed drama
And a headful of nothing but a wound-tight ego
A flowery speech, it’s not
This is my last chance to whisper
Some boring line about frozen time
And the things we all carry around
On the first line, it said wait and see
And so I toppled to the floor
Then the next time, you said wait and see
And I pulled my hair out from its roots
On the downside, this was all my fault
I know I chose the long road again
But on the flipside, there’s a wait and see
And now I carry this around
On the first line, it said wait and see
And so I toppled to the floor
Then the next time, you said wait and see
And I pulled my hair out from its roots
On the downside, this was all my fault
I know I chose the long road again
But on the flipside, there’s a wait and see
And now I carry this around
Songtekstvertaling
Beloftes, Oh beloftes, waar verstoppen jullie jezelf?
In het hart van een pretentieuze liefde die alleen beter af is
Ik weet al weken dat dit M ' n laatste kans is om te fluisteren.
Een onzinnige zin van mild berouw.
Voor de dingen die we allemaal dragen
Koffiedik, een verkoudheid in April
Je haar in mijn mond
Het was allemaal gevraagd.
De slaapkamerogen van een gevallen engel
Zorg voor een troebele geest
Maar hoe lang wist je het al?
Dat je op een dag zou inpakken
En voorzichtig wegduwen met een foto, een koude herinnering
En een brief die ik niet verdiende?
Op de eerste regel stond:
En dus viel ik op de grond
De volgende keer zei je:
En nu draag ik dit bij me.
Het proeven van dit complexe apparaat van de geluiden die je maakt
Ze waren nogal een volkslied.
Om een geleend drama te corrigeren
En een hoofd vol van niets dan een verwond ego.
Een Bloemige speech, dat is het niet.
Dit is mijn laatste kans om te fluisteren.
Een saaie zin over bevroren tijd.
En de dingen die we allemaal dragen
Op de eerste regel stond:
En dus viel ik op de grond
De volgende keer zei je:
En ik trok mijn haar uit zijn wortels
Aan de andere kant, dit was allemaal mijn schuld.
Ik weet dat ik de lange weg weer gekozen heb.
Maar aan de andere kant, is er een wacht en zie
En nu draag ik dit bij me.
Op de eerste regel stond:
En dus viel ik op de grond
De volgende keer zei je:
En ik trok mijn haar uit zijn wortels
Aan de andere kant, dit was allemaal mijn schuld.
Ik weet dat ik de lange weg weer gekozen heb.
Maar aan de andere kant, is er een wacht en zie
En nu draag ik dit bij me.