Soledad Villamil — Ninguna songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ninguna" van Soledad Villamil.
Songteksten
Esta puerta se abrió para tu paso,
este piano tembló con tu canción.
Esta mesa, este espejo y estos cuadros
guardan ecos del eco de tu voz.
Es tan triste vivir entre recuerdos…
cansa tanto escuchar ese rumor
de la lluvia sutil que llora el tiempo
sobre aquello que quiso el corazón.
No habrá ninguna igual, no habrá ninguna,
ninguna con tu piel ni con tu voz.
Tu piel, magnolia que mojó la luna.
Tu voz, murmullo que entibió el amor.
No habrá ninguna igual, todas murieron
desde el momento en que dijiste adiós.
Cuando quiero alejarme del pasado,
Es inútil… me dice el corazón.
Esta mesa, este espejo y estos cuadros
guardan ecos del eco de tu voz.
En un álbum azul están los versos
que tu ausencia cubrió de soledad.
Es la triste ceniza del recuerdo
nada más que cenizas, nada más
Songtekstvertaling
Deze deur ging open voor uw doorgang.,
deze piano beefde met jouw lied.
Deze tafel, deze spiegel en deze foto ' s
ze houden echo ' s van de echo van je stem.
Het is zo triest om tussen herinneringen te leven.…
het vermoeit zoveel om dat gerucht te horen.
van de subtiele regen die de tijd huilt
over wat het hart wilde.
Er zullen er geen zijn zoals, er zullen er geen zijn,
niet met je huid of je stem.
Je huid, magnolia die de maan nat maakte.
Je stem, die mompelde dat hij liefde begreep.
Er zullen er geen zijn zoals het, ze zijn allemaal gestorven.
vanaf het moment dat je afscheid nam.
Als ik weg wil van het verleden,
Het is nutteloos... het vertelt me het hart.
Deze tafel, deze spiegel en deze foto ' s
ze houden echo ' s van de echo van je stem.
Op een blauw album zijn de verzen
dat je afwezigheid bedekt was met eenzaamheid.
Het is de trieste as van herinnering
niets dan as, niets meer.