Sole Giménez — Calle Melancolía songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Calle Melancolía" van Sole Giménez.
Songteksten
Como quien viaja a lomos de una yegua sombría
Por la ciudad camino, no preguntéis adónde
Busco acaso un encuentro que me ilumine el día
Y no hallo más que puertas que niegan lo que esconden
Ya el campo estará verde, debe ser primavera
Cruza por mi mirada un tren interminable
El barrio donde habito no es ninguna pradera
Desolado paisaje de antenas y de cables
Vivo en el número siete de la calle Melancolía
Quiero mudarme hace años al barrio de la Alegría
Pero siempre que lo intento ha salido ya el tranvía
En la escalera me siento a silbar mi melodía
Como quien viaja a bordo de un barco enloquecido
Que viene de la noche y va a ninguna parte
Así mis pies descienden la cuesta del olvido
Fatigados de tanto andar sin encontrarte
Trepo por tus recuerdos como una enredadera
Que no encuentra ventanas a donde agarrarse, soy
Esa absurda epidemia que sufren las aceras
Si quieres encontrarme, ya sabes dónde estoy
Vivo en el número siete de la calle Melancolía
Quiero mudarme hace años al barrio de la Alegría
Pero siempre que lo intento ha salido ya el tranvía
En la escalera me siento a silbar mi melodía
Vivo en el número siete de la calle Melancolía
En el número siete de la calle Melancolía
Calle Melancolía
Calle Melancolía
Calle Melancolía
Allí me encuentras tú en la…
Calle Melancolía
Songtekstvertaling
Als een man op een donkere merrie
Op weg naar de stad, vraag niet waar
Ik ben op zoek naar een ontmoeting die mijn dag zal verlichten
En ik vind niets dan deuren die ontkennen wat zij verbergen.
Het veld zal al groen zijn, het moet lente zijn.
Kruis door mijn blik een eindeloze trein
De buurt waar ik woon is geen Prairie
Verlaten landschap van antennes en kabels
Ik woon op nummer zeven in Melancholy Street.
Ik wil jaren geleden verhuizen naar de buurt van joy.
Maar elke keer als ik het probeer, is de tram al vertrokken.
Op de trap zit ik om mijn melodie te fluiten
Zoals iemand die aan boord van een gek schip reist.
Dat komt uit de nacht en gaat nergens heen
Dus mijn voeten gaan naar beneden de heuvel van vergetelheid
Ik ben het zat om zoveel te lopen zonder jou te vinden.
Ik klim door je herinneringen als een engerd.
Hij kan geen ramen vinden om zich aan vast te klampen.
Die absurde epidemie waar de trottoirs onder lijden
Als je me wilt vinden, Weet je waar ik ben.
Ik woon op nummer zeven in Melancholy Street.
Ik wil jaren geleden verhuizen naar de buurt van joy.
Maar elke keer als ik het probeer, is de tram al vertrokken.
Op de trap zit ik om mijn melodie te fluiten
Ik woon op nummer zeven in Melancholy Street.
Op nummer zeven op straat melancholie
Straat Melancholie
Straat Melancholie
Straat Melancholie
Daar vind je me in de…
Straat Melancholie