Soklak — Sonore Cyanure songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sonore Cyanure" van Soklak.
Songteksten
Et ça se bédave, sans blague on smoke everyday
Tous les jours la même, passe-moi donc ton briquet
Que j’effrite puis roule, pour m'évader
M'éloigner loin des soucis dans tout ce béton armé
Le sport national où les gens se défoulent
Drogue et alcool, personne s’affole tant que le pétrole coule
On s’affale sous l’effet de divers stupéfiants
Croyant soigner sans méfaits les blessures d’un cœur tuméfié
L’addiction est partout, triste protocole
Même dans les cours d'école, elle vise le monopole
Causes d’un manque affectif: des parents qui picolent
Foule de motifs, et des gamins s’y collent
C’est comme ça qu’on se déconnecte et qu’on décolle
D’un système abject dans lequel tout déconne
Nombreux à voir le mal partout et n'être bien nulle part
La défonce comme défense tel un dernier rempart
L’envie de boire, noyer ses soucis dans la boisson
Mais ils savent nager et remontent sur le bout de citron qui
Flotte dans le verre et parfume ma Caïpirinha
Pendant que j’inhale des lattes de thaï venue de lointains méridiens
Et ça se bédave, sans blague on smoke everyday
Tous les jours la même, passe-moi donc ton briquet
Que j’effrite puis roule, pour m'évader
M'éloigner loin des soucis dans tout ce béton armé
Automédication à base de stupéfiants
Face à la dépression pour être un peu moins méfiant
Défiant les lois de la gravité, voir si les cieux sont habités
Avec la volonté de se soustraire aux conflits de l’humanité
On n’est pas à plaindre, pourtant combien sont prêts à se pendre?
Ou à s'éteindre en silence, esseulés à force d’en prendre
La vie en Occident a son cortège de pathologies
Qui atteignent les cortex et modifient les psychologies
Pendant que le temps s'écoule, comme sur une toile de Dalí
J’déverse ma prose des sous-sols, rédigée sous Cali
Style impressionniste, suicidaire à la Van Gogh
J’coupe les oreilles sur multipiste car tout me fout en rogne
Dans mon sang des particules, sous mes yeux les séquelles
Dans ma ville je déambule comme dans un monde parallèle
J’abîme mes cellules, habituées aux troubles mémoriels
Laisse certaines incrédules devant l’agitation de mon sommeil
L’attrait pour les paradis artificiels atteint des sommets
Façon Verlaine, on s’foncedé pour écrire nos sonnets
Assommés par l’anesthésie qu’on s’administre
Et j’te cache pas que ça arrange bien une ribambelle de ministres
Et ça se bédave, sans blague on smoke everyday
Tous les jours la même, passe-moi donc ton briquet
Que j’effrite puis roule, pour m'évader
M'éloigner loin des soucis dans tout ce béton armé
Certains pensent que la vie ne vaut pas le coup d'être vécue
Ne peuvent plus la respecter tant leur douleur peut être aigüe
Se tuant à petit feu avec des substances en tout genre
Un échappatoire éphémère, palpable nuit et jour
Y’a ceux qu’ont pas cette patience, et s’tirent une balle dans la tête
Dépassent les ordonnances ou encore s’jettent par la fenêtre
A quoi tu penses quand tu fais le bilan de nos vies de pitres?
Ma vision s’trouble devant tant de schémas tragiques
A part certains rêves que Morphée daigne nous offrir
Le bonheur fait la grève donc j’ai pas toujours le sourire
La plénitude se fait si rare que certains s’forcent à rire
Sniffent leur salaire, ou dansent sur ce sonore cyanure
Certains dealers ont des boutiques dont les néons verts crépitent
Et le pire c’est qu’c’est la Sécu qui invite: défonce gratuite
Moi j’allume un stick, tranquilamente
Lévite puis médite
Et ça se bédave, sans blague on smoke everyday
Tous les jours la même, passe-moi donc ton briquet
Que j’effrite puis roule, pour m'évader
M'éloigner loin des soucis dans tout ce béton armé
Songtekstvertaling
En het wordt dronken, geen grap over rook elke dag
Elke dag hetzelfde, geef me je aansteker
Dat ik afbrokkel en rol, om te ontsnappen
Ga weg van de zorgen in al dit gewapend beton
De nationale sport waar mensen plezier hebben
Drugs en alcohol, niemand wordt gek zolang olie stroomt.
We slopen onder invloed van verschillende verdovende middelen.
Geloven om te genezen zonder schade aan de wonden van een gezwollen hart
Verslaving is overal, triest protocol
Zelfs in de schoolklassen, is het gericht op monopolie
Oorzaken van emotioneel gebrek: ouders die Drinken
Veel patronen en kinderen houden zich eraan.
Dat is hoe we de verbinding verbreken en opstijgen.
Van een afgrijselijk systeem waarin alles rommelt
Velen om overal kwaad te zien en nergens goed te zijn
Slaat het als een verdediging als een laatste bulwark.
De drang om te drinken, zijn zorgen te verdrinken in de drank
Maar ze weten hoe ze moeten zwemmen en teruggaan op het puntje van lemon dat
Zwevend in het glas en parfum mijn Kaipirinha
Terwijl ik Thaise latten inhaleer van verre meridianen
En het wordt dronken, geen grap over rook elke dag
Elke dag hetzelfde, geef me je aansteker
Dat ik afbrokkel en rol, om te ontsnappen
Ga weg van de zorgen in al dit gewapend beton
Zelfmedicatie op basis van verdovende middelen
Geconfronteerd met depressie iets minder verdacht te zijn
De wetten van de zwaartekracht trotseren, kijken of de hemel bewoond is.
Met de wil om de conflicten van de mensheid te ontwijken
We mogen niet klagen, maar hoeveel zijn er klaar om zichzelf op te hangen?
Of om in stilte af te sluiten, alleen met geweld
Het leven in het Westen heeft zijn processie van pathologieën
Die de cortex bereiken en de psychologieën veranderen
Terwijl de tijd verstrijkt, als op een doek van Dalí.
Ik schenk mijn proza uit de kelders, geschreven onder Cali
Impressionistische stijl, zelfmoord in de stijl van Van Gogh
Ik snijd mijn oren af op multitrack omdat alles me kwaad maakt.
In mijn bloeddeeltjes, voor mijn ogen de sequels
In mijn stad dwaal ik als in een parallelle wereld
Ik beschadig mijn cellen, gewend aan geheugenstoornissen
Laat sommige ongelovigen achter voor de drukte van mijn slaap.
De aantrekkingskracht van kunstmatige paradijzen bereikt hoogte
Verlaine way, We darten om onze sonnetten te schrijven
Bewusteloos door de narcose geven we onszelf
En ik kan niet verbergen dat het goed past voor een stel ministers.
En het wordt dronken, geen grap over rook elke dag
Elke dag hetzelfde, geef me je aansteker
Dat ik afbrokkel en rol, om te ontsnappen
Ga weg van de zorgen in al dit gewapend beton
Sommigen denken dat het leven niet de moeite waard is om te leven.
Kan het niet langer respecteren zo veel hun pijn kan acuut zijn
Zelfmoord plegen met allerlei stoffen
Een kortstondige ontsnapping, voelbare nacht en dag
Er zijn mensen die dit geduld niet hebben en zichzelf door het hoofd schieten.
Overschrijd de verordeningen of gooi zichzelf uit het raam
Waar denk je aan als je de balans opmaakt van ons leven als dwazen?
Mijn visie wordt verstoord door zoveel tragische patronen.
Behalve dromen die Morpheus ons wil aanbieden.
Geluk slaat toe zodat ik niet altijd lach
Volheid is zo zeldzaam dat sommigen zichzelf dwingen om te lachen.
Snuif aan hun loon, of dans op dit geluid cyanide.
Sommige dealers hebben winkels met groene neonlichten.
En het ergste is dat het de veiligheid is die uitnodigt: gratis heroïne
Ik steek een stok aan, tranquilamente.
Leviet vervolgens mediteren
En het wordt dronken, geen grap over rook elke dag
Elke dag hetzelfde, geef me je aansteker
Dat ik afbrokkel en rol, om te ontsnappen
Ga weg van de zorgen in al dit gewapend beton