Sofia Karlsson — Milrök songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Milrök" van Sofia Karlsson.
Songteksten
Längst, djupast i ändlösa skogar, bakom urberg, stupande grå
Bortom svindlande, ändlösa hedar, där dagarna dödstysta gå
Där jäser i smältvit hetta ett bål under stybbade bryn
Och silar ur hundra små gluggar sin gråa rök mot skyn
Där kring går en nattsvart mänska med ögon som vitt porslin
Och svettas i kamp mot hungern och med bröstet mot vinterns lavin
All eld som brinner är eld, fast den göms som vore den död
All eld är äkta eld, fast den ej lyser som druvor röd
Den glöder ändå därnere, den bränner sig längre ner
Och gräver sig ut och flammar i natten, när ingen ser
Så glöder, så brinner en mänska av hat, av hopp och tro
Så går från djupet små rökmoln och somna i skogarnas ro
Så stiga den gömdes visor ur jord och bränder fram
Och smyga sig drömmande ut över urbergens trasiga kam
Det hela är röken bara av en ande som trotsar och ber
Det är grått, det är släckt, det försvinner, det är milrök ingenting mer
Songtekstvertaling
Het verst, diepste in eindeloze bossen, achter urberg, drab grey
Voorbij duizelingwekkende, eindeloze Moren, waar de dagen van de dood stilte gaan
Daar gisten in gesmolten witte hitte een vuur onder stijve wenkbrauwen.
En zwervers van honderd kleintjes verslinden hun grijze rook tegen de hemel.
Daar gaat een zwarte man met ogen als wit porselein
En zweet in de strijd tegen de honger en met de borst tegen de lawine van de winter
Alle vuur dat brandt is vuur, maar het is verborgen alsof het dood is.
Al het vuur is echt vuur, al schijnt het niet als druiven rood
Het gloeit nog steeds daar beneden, het brandt verder naar beneden.
En graaft uit, en brandt in de nacht, als niemand ziet
Dus een man gloeit, dus een man brandt met haat, met hoop en geloof
Dus ga uit de diepten kleine wolken van rook en val in slaap in de rust van de bossen
Dus de zonneklep van de aarde en het vuur zullen tevoorschijn komen
En dromerig wegsluipen over de gebroken kam van de rots
Het hele ding is de rook alleen van een geest die tart en bidt
Het is grijs, het is gedoofd, het verdwijnt, het is mijl rook niets meer