Society's Finest — A Cold Winter's Mourning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Cold Winter's Mourning" van Society's Finest.
Songteksten
I feel the hands from hell grasping my last breath
my ears bloody from the eruption that I’ve heard
and my knees are bruised
my hands are broke
I’ve tried too hard to escape your dependency
your controlling threats
you’ve put me in my own noose
and as I hang there coughing up my own blood
I see the light at the end of the tunnel
fading like the light
sin in your eyes
and your one sided attempts gain the approval of fallen angels your monster dug
my grave so deep so cold
my birth killed our trust
I begin to weaken but I’ll never give up
I’ll never forget my lover or the ways your words run cold up and down my spine
my heart breaks into the pieces that cut you
and the warm blood rises into the cold winters mourning
show him your wounds
he sees the blood smells the death
your smile is terrifying
so dark as the sky
rings with anger
why do you ignore the convictions I sit
because of the selfishness?
he knows your games
he knows they consume
suffocating your breath
weighing down your heart
frightened by your own actions
by your thoughts and ideas
kill this friendship
you have this sickness overpowers you
Songtekstvertaling
Ik voel de handen uit de hel mijn laatste adem grijpen
mijn oren bloederig van de uitbarsting die ik heb gehoord
en mijn knieën zijn gekneusd
mijn handen zijn gebroken.
Ik heb te hard geprobeerd om aan je afhankelijkheid te ontsnappen.
uw controlerende bedreigingen
je hebt me in mijn eigen strop gezet.
en terwijl ik daar hang, hoest ik mijn eigen bloed op.
Ik zie het licht aan het einde van de tunnel.
vervagen als het licht
zonde in je ogen
en je eenzijdige pogingen krijgen de goedkeuring van gevallen engelen die je monster groef.
mijn graf zo diep zo koud
mijn geboorte doodde ons vertrouwen.
Ik begin te verzwakken, maar Ik zal nooit opgeven.
Ik zal nooit mijn geliefde vergeten of de manier waarop jouw woorden koud worden op en neer op mijn rug
mijn hart breekt in de stukken die jou snijden
en het warme bloed stijgt op in de koude winters rouw
laat hem je wonden zien.
hij ziet het bloed ruikt de dood
je glimlach is angstaanjagend.
zo donker als de hemel
rings with anger
waarom negeer je mijn overtuigingen?
vanwege het egoïsme?
hij kent je spelletjes.
hij weet dat ze consumeren.
je adem verstikken
wegen in je hart
bang voor je eigen daden
door uw gedachten en ideeën
dood deze vriendschap.
je hebt deze ziekte overmeestert je