Snuff — EFL songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "EFL" van Snuff.
Songteksten
They used to say that there was chemicals under the ground at Jumbo’s.
Outside Brian and Gary’s.
Opposite the wonky lift shaft there was something shifty,
under the concrete.
They said you’d hear the echoes of the Grunwicks strike,
the whispers of the dead from world war two,
out in the backroom.
But Ethel was oblivious
just sitting outside letting it all roll by.
She really didn’t mind.
No hurry.
Didn’t even mind when the meat heads locked horns on the corner,
regular as clockwork.
'cos number 77 weren’t quite what Ethel was reckoning on she,
wasn’t keen.
Starting out over a cold and frosty graveyeard decided it was time,
time to leave.
See the sights,
get a little bit of life between her and the Pinner road.
She went off round the town and had the time of her life until she came rolling
home,
in pieces.
A black expression in her eyes.
Just sat there
letting it roll by broken hearted.
You can still just about make out Tufty’s graffiti over,
number 16.
About the only patr of the street that Ethel would recognise from,
way back when.
But the faces in the bank are still the same,
if just a little bit older, wrinklier, sagging and grey like me.
But that’s all fine by me today.
I really don’t mind.
No worries.
I’m happy just to sit and let it all go tick tock,
regular as clockwork.
It must be 20 years since I’ve seen Ethel and I wonder how she is?
Does she still have the time to sit and reminisce on all those years ago?
And I wonder if she still thinks about all the times we had back when the road ahead was ours?
I hope she’s part of something good and happy to watch it all go rolling by.
I hope she doesn’t mind?
No worries.
Happy just to sit and let it all go tick tock,
regular as clockwork.
Let it all go rolling on.
Songtekstvertaling
Ze zeiden dat er chemicaliën onder de grond lagen bij Jumbo ' s.
Buiten bij Brian en Gary ' s.
Tegenover de wankele liftschacht was er iets onbetrouwbaar.,
Onder het beton.
Ze zeiden dat je de echo ' s van de Grunwicks zou horen.,
het gefluister van de doden uit de Tweede Wereldoorlog,
in de achterkamer.
Maar Ethel was zich niet bewust.
gewoon buiten zitten en alles voorbij laten rollen.
Ze vond het niet erg.
Geen haast.
Ik vond het niet eens erg toen de vleeskoppen horens op de hoek sloten.,
zo regelmatig als een klok.
want nummer 77 was niet precies wat Ethel rekende op haar.,
was niet enthousiast.
Het begin van een koude en koude kerkhof besloot dat het tijd was.,
tijd om te vertrekken.
De bezienswaardigheden bekijken,
een beetje leven tussen haar en de Pinner road.
Ze ging door de stad en had de tijd van haar leven totdat ze kwam rollen.
huis,
in stukken.
Een zwarte uitdrukking in haar ogen.
Ik zat daar maar.
laten rollen door gebroken hart.
Je kunt nog steeds Tufty ' s graffiti zien.,
nummer 16.
Ongeveer de enige patr van de straat die Ethel zou herkennen van,
lang geleden.
Maar de gezichten in de bank zijn nog steeds hetzelfde.,
een beetje ouder, rimpeliger, uitgezakt en grijs zoals ik.
Maar dat vind ik prima vandaag.
Ik vind het echt niet erg.
Geen zorgen.
Ik ben blij om gewoon te zitten en laat het allemaal gaan Tik Tok,
zo regelmatig als een klok.
Het is zeker 20 jaar geleden dat ik Ethel heb gezien en ik vraag me af hoe het met haar gaat?
Heeft ze nog tijd om herinneringen op te halen?
En ik vraag me af of ze nog steeds denkt aan alle keren dat we hadden toen de weg voor ons was?
Ik hoop dat ze deel uitmaakt van iets goeds en blij om het allemaal voorbij te zien gaan.
Ik hoop dat ze het niet erg vindt?
Geen zorgen.
Blij om te zitten en alles te laten gaan Tik Tak,
zo regelmatig als een klok.
Laat het allemaal doorgaan.