Смысловые Галлюцинации — Поэты (Макс Митенков) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Поэты (Макс Митенков)" van Смысловые Галлюцинации.
Songteksten
Оледение перрона таково, что нет резона
Пробиаться к твоему вагону.
Сквозь вокзальные притоны, милицейские заслоны.
Проводницы без купонов.
За мной бегут маячут стрелки. Я успел или успел бы.
Да как повезет.
Все лишнее за борт. Даже цветы, даже часы.
И эту улыбку нелепую. Она не в счет.
Что бы на это сказали поэты,
Стрельнув у меня сигареты,
Затянувшись.
И кто из них спел бы об этом,
На себя оглянувшись.
О чем промолчали бы эти поэты,
Докурив мои сигареты,
Усмехнувшись.
Может то, что так безнадежно
Жить разминувшись.
Бегу и смеюсь: кому-то ведь солнце,
Кто-то счастлив, кого-то ждут.
Кто-то с кем-то встречается.
А для меня лишь зима-разлучница
Куда-то уносит-заносит-проносит
Все твои поезда.
И все-таки что бы сказали поэты,
Стрельнув у меня сигареты,
Затянувшись.
И кто из них спел бы про это,
На себя оглянувшись.
О чем промолчали бы грустно поэты,
Докурив мои сигареты,
Усмехнувшись.
Может то, что так безнадежно
Жить разминувшись.
Разминувшись.
Songtekstvertaling
Het glazuur van het platform is zodanig dat er geen reden is
Ga naar je auto.
Door het politiebureau, de politielijnen.
Gidsen zonder bonnen.
De pijlen volgen me. Dat heb ik gedaan, of zou hebben gedaan.
Net als geluk.
Alle extra spullen overboord. Zelfs de bloemen, zelfs de klok.
En die belachelijke glimlach. Het telt niet.
Wat zouden de dichters hierop zeggen?,
Na het spuiten van mijn sigaretten,
Ik neem een trekje.
En wie van hen zou erover zingen?,
Terugkijkend naar mezelf.
Waar zouden die dichters over zwijgen?,
Na het afwerken van mijn sigaretten,
Grinnikte.
Misschien is wat zo hopeloos is
Leven door elkaar te missen.
Ik ren en lach: iemand na al die zon,
Iemand is gelukkig, iemand wordt verwacht.
Iemand gaat met iemand uit.
En voor mij alleen winter-razluchnitsa
Ergens vervoer-vervoer-vervoer
Al je treinen.
En toch wat zouden de dichters zeggen,
Na het spuiten van mijn sigaretten,
Ik neem een trekje.
En wie van hen zou erover zingen?,
Terugkijkend naar mezelf.
Waar zouden de trieste dichters over zwijgen?,
Na het afwerken van mijn sigaretten,
Grinnikte.
Misschien is wat zo hopeloos is
Leven door elkaar te missen.
Missen.